Maandag zijn de hechtingen eruit gehaald, ik had dit al eerder willen schrijven maar of ik had geen zin of het kon op dat moment niet. Maar nu kan ik nog wat meer vertellen.
Nou de hechtingen zijn er dus uit. Wel lekker nu trekt het niet meer zo erg! Van de week had ik twee keer over dat ik nog een hechting uit mijn haar haalde. Raar hoor haal je opeens z'n blauw draadje uit je haar! t is dat je weet wat het is maar anders....
Ik kan nu gelukkig ook weer normaal mijn haar wassen dat is wel lekker, alleen blijven er nog bloedstolsels in mijn haar hoofdhuis zitten das niet zo leuk maar dat gaat ook wel over.
Het gaat gelukkig elke dag vooruit, alleen mijn bloeddruk blijft laag. Maar eigenlijk voel ik mijn duizelig als ik ga liggen dus ga ik maar niet liggen. Ik ga nu weer proberen voor school wat te doen. En af en toe een rondje lopen. Zoals vanmiddag ook gezellig met Kim het is nog niet ver maar wel lekker en even gezellig bij kletsen. Nu is het lekker weekend. Morgen komen er wat vriendinnen en zondag komt waarschijnlijk ook een vriendin. Verder gewoon lekker weekend houden. Ik hoop alleen dat het een beetje mooi weer is, zoals vandaag!! Dan wordt het vast een leuk weekend!
vrijdag 2 maart 2007
zaterdag 24 februari 2007
Operatie
nou ik zal even een stukje schrijven over hoe het gegaan is...
woensdag 14 februari moest ik dus worden geopereerd. Ik begin vanaf het moment dat ik naar de operatiekamer wordt gereden, daarmee sla ik wel een stuk over maar das niet zo erg boeiend.
Ik lig dus te wachten tot ze mij komen halen...
..dan komen ze 2 mensen (een man en een vrouw) in groene pakjes ik word naar ok1 gebracht. Daar krijg ik zelf ook een groen haarkapje op die man zegt tegen niet dat het veel zin heeft want we dan hem zo toch weer af, maar iedereen moet hier nou eenmaal een haarkapje op.
Ik klim op de operatietafel en gelijk word mijn bloeddruk gemeten en word er een trekband om mn arm getrokken, om een ader te vinden waar ze in kunnen prikken. hmm 2 keer mis die annestisist baalt behoorlijk ik zeg maar tegen hem maakt niet uit hoor het lukt bijna nooit, ondertussen baal ik natuurlijk wel. Dan komt er een andere man binnen die probeert mij aan de andere kant te prikken... gelukkig voor mij nu wel goed.
De man die mij verkeerd prikte zei: "nu voel je, je zo slaperig worden" ik zei: "dat ik nog niks voelde" maar een moment later toch en vanaf dat moment weet ik niks meer.....
... ik wordt wakker.. waar ben ik? ik moet wakker worden maar dat lukt mij niet?! ik moet er af! en ik val weer in slaap.... dan besef ik dat ik in het ziekenhuis lig. (zoiets waren mijn eerste gedachten) Die avond nacht hebben voor mij een eeuwigheid geduurt waarin ik dan wakker was dan weer sliep of zo half wakker was, je kent dat wel dat je slaapt maar je hoort alles om je heen je beseft waar je bent of maar half. Je wilt wakker worden maar dat lukt je niet je wil wat zeggen maar dat lukt ook niet.
Ik had echt dorst maar ik mocht niks drinken nog af en toe maakte ze mijn lippen nat en stiekem dronk ik dan daarvan.
Toen ik van de medium care naar de afdeling werd gebracht was het inmiddels al half 11 's avonds, ik wilde dat ritje bewust mee maken gelukkig lukte mij dat ook.
De volgende dag heb ik ook meer geslapen dan dat ik wakker was, of weer half slapend half wakker. Ik was bijvoorbeeld beschuit aan het eten nou ik weet niet hoelang ik daarover heb gedaan maar onder tussen viel ik steeds in slaap.
Toen kwam er zn vrouw van het Lab, tijdens de operatie ben ik veel bloedverloren (2,5 l) ik heb tijdens de operatie 2 zakken bloed gehad. Maar mijn HB gehalte bleef erg laag tijdens en vlak na de operatie was die 3. Nou die vrouw kwam dus prikken weer in die arm waar bijna niet in te prikken is, ik dacht bij mij zelf ik ga er maar een kaartje aanhangen niet in prikken!!!
Weer een trekband om mn arm en wat denk je...
ja dus weer mis. Omdat mijn handen ook koud zijn zei ze ik kom zo wel even terug, gelukkig ging het toen wel goed. En later op die dag toen ik weer werd geprikt ging het in een keer goed.
Vrijdag heb ik twee zakken bloed gekregen, daar knapte ik echt van op. Het was heel vreemd want ik had echt nog maar een paar druppels binnen gekregen en ik voelde mij al wat beter. Toen de artsen mij zaggen waren zij en hij ook tevreden, ze zeiden je hebt al weer meer kleur.
Zaterdag nu kwam er weer een vrouw van het lab, mijn hele holte bij mijn elleboog is blauw en ik had echt geen zin om daar nog een prik in te krijgen, ik vroeg of ze niet gewoon een prik in mn vinger konden geven, zo doen ze dat bij de dokter ook namelijk, maar dat kon niet. Ik heb toen maar net gedaan of het heel er pijn deed als ze er aan kwam en trok dan mijn arm maar weg. Je moet wat toch? Gelukkig vond ze een andere mooie ader.
Die dag werd ik ook verlost van mijn drain (ik had er twee de eerste is er vrijdag uitgehaald) infuus en catheter. En ik mocht heerlijk douche, helaas niet mijn haar wassen zoals ze eerder wel hadden gezegt. Ik was eindelijk van het bed verlost, kon ik eindelijk ff gewoon zitten. Ik had zn last van mijn rug (tussen mijn schouderbladen) gekregen van 3 dagen liggen. Ik was wel snel vermoeid dus kroop toch nog maar even gauw in bed maar ik kon eruit als ik dat wilde.
De verpleegkundige die mij hielp zat naar mijn voeten te kijken en zei: "nou je bent goed toegetakeld met prikken op allebei mijn voeten zaten blauweplekken van prikken 7 prikgaatjes intotaal. Gelukkig heb ik hier niks van gemerkt want dat hebben ze tijdens de operatie gedaan. Ik vertelde ook het voorval van vanochtend en ze gaf mij groot gelijk. Gelukkig dacht ik, heb ik mij niet voor niets aangesteld! Meestal zeur ik niet ik heb ook niet snel pijn of zo, maar als je al 13 keer daar bent geprikt en het is helemaal blauw wordt je daar echt niet echt vrolijk van of zo.
Nou de zondag was echt een saaie dag vooral 's middags ik wilde graag van de afdeling even weg maar ik dacht dat mag toch niet, ik ben toen in een kamertje gaan zitten, waar ik meer kon zien. Naar buiten kon kijken naar de auto's enzo. Daar stond ook tv met wat meer zenders dan mijn tv op mijn kamer dus de tijd was toen zo verdreven en kwam de visite.
Maandag mocht ik dus naar huis. Eindelijk...
Nu nog mijn haar wassen en uitelkaar halen. Helaas is dit niet gelukt het zat te erg in de knoop. dit moest mijn moeder ervan af knippen. Ze is echt heel lang bezig geweest maar er zat geen beweging in.
Ook zijn er stukjes van mijn kuif weggeschoren dus mijn haar moet weer helemaal opnieuw groeien. Als straks het litteken meer genezen is en minder gevoelig is ga ik maar even naar de kapper om er nog iets leuks van te maken. En dan laat ik het weer groeien, ik was net zo blij dat het weer wat langer gegroeid was! Het lijkt iets heel stoms voor de meeste maar mijn haar was heel belangrijk voor mij, dat was mijn sieraard!!! En dan kan je nog zeggen het groeid wel weer aan niet zeuren toch blijft het jammer!
Nu nog iets wat ze nu gedaan hebben.
Ze hebben uit mijn rechterboven been een peesblad weg gehaald, daar heb ik eigenlijk het meeste pijn aan gehad. Vandaag viel het mij op dat het minder wordt.
Met dat peesblad hebben ze de deuk bij mijn slaap opgevuld. Ook hebben ze wat van het gezwel weer weggehaald. Bij mijn neus zat ook iets en dat hebben ze ook weggehaald. Volgens mijn vader heb ik nu een veel mooier neus!?
Omdat het nu nog erg opgezwollen is kan ik er nu nog niet veel van zeggen. Maar de arts was te vreden met wat die heeft kunnen doen.
woensdag 14 februari moest ik dus worden geopereerd. Ik begin vanaf het moment dat ik naar de operatiekamer wordt gereden, daarmee sla ik wel een stuk over maar das niet zo erg boeiend.
Ik lig dus te wachten tot ze mij komen halen...
..dan komen ze 2 mensen (een man en een vrouw) in groene pakjes ik word naar ok1 gebracht. Daar krijg ik zelf ook een groen haarkapje op die man zegt tegen niet dat het veel zin heeft want we dan hem zo toch weer af, maar iedereen moet hier nou eenmaal een haarkapje op.
Ik klim op de operatietafel en gelijk word mijn bloeddruk gemeten en word er een trekband om mn arm getrokken, om een ader te vinden waar ze in kunnen prikken. hmm 2 keer mis die annestisist baalt behoorlijk ik zeg maar tegen hem maakt niet uit hoor het lukt bijna nooit, ondertussen baal ik natuurlijk wel. Dan komt er een andere man binnen die probeert mij aan de andere kant te prikken... gelukkig voor mij nu wel goed.
De man die mij verkeerd prikte zei: "nu voel je, je zo slaperig worden" ik zei: "dat ik nog niks voelde" maar een moment later toch en vanaf dat moment weet ik niks meer.....
... ik wordt wakker.. waar ben ik? ik moet wakker worden maar dat lukt mij niet?! ik moet er af! en ik val weer in slaap.... dan besef ik dat ik in het ziekenhuis lig. (zoiets waren mijn eerste gedachten) Die avond nacht hebben voor mij een eeuwigheid geduurt waarin ik dan wakker was dan weer sliep of zo half wakker was, je kent dat wel dat je slaapt maar je hoort alles om je heen je beseft waar je bent of maar half. Je wilt wakker worden maar dat lukt je niet je wil wat zeggen maar dat lukt ook niet.
Ik had echt dorst maar ik mocht niks drinken nog af en toe maakte ze mijn lippen nat en stiekem dronk ik dan daarvan.
Toen ik van de medium care naar de afdeling werd gebracht was het inmiddels al half 11 's avonds, ik wilde dat ritje bewust mee maken gelukkig lukte mij dat ook.
De volgende dag heb ik ook meer geslapen dan dat ik wakker was, of weer half slapend half wakker. Ik was bijvoorbeeld beschuit aan het eten nou ik weet niet hoelang ik daarover heb gedaan maar onder tussen viel ik steeds in slaap.
Toen kwam er zn vrouw van het Lab, tijdens de operatie ben ik veel bloedverloren (2,5 l) ik heb tijdens de operatie 2 zakken bloed gehad. Maar mijn HB gehalte bleef erg laag tijdens en vlak na de operatie was die 3. Nou die vrouw kwam dus prikken weer in die arm waar bijna niet in te prikken is, ik dacht bij mij zelf ik ga er maar een kaartje aanhangen niet in prikken!!!
Weer een trekband om mn arm en wat denk je...
ja dus weer mis. Omdat mijn handen ook koud zijn zei ze ik kom zo wel even terug, gelukkig ging het toen wel goed. En later op die dag toen ik weer werd geprikt ging het in een keer goed.
Vrijdag heb ik twee zakken bloed gekregen, daar knapte ik echt van op. Het was heel vreemd want ik had echt nog maar een paar druppels binnen gekregen en ik voelde mij al wat beter. Toen de artsen mij zaggen waren zij en hij ook tevreden, ze zeiden je hebt al weer meer kleur.
Zaterdag nu kwam er weer een vrouw van het lab, mijn hele holte bij mijn elleboog is blauw en ik had echt geen zin om daar nog een prik in te krijgen, ik vroeg of ze niet gewoon een prik in mn vinger konden geven, zo doen ze dat bij de dokter ook namelijk, maar dat kon niet. Ik heb toen maar net gedaan of het heel er pijn deed als ze er aan kwam en trok dan mijn arm maar weg. Je moet wat toch? Gelukkig vond ze een andere mooie ader.
Die dag werd ik ook verlost van mijn drain (ik had er twee de eerste is er vrijdag uitgehaald) infuus en catheter. En ik mocht heerlijk douche, helaas niet mijn haar wassen zoals ze eerder wel hadden gezegt. Ik was eindelijk van het bed verlost, kon ik eindelijk ff gewoon zitten. Ik had zn last van mijn rug (tussen mijn schouderbladen) gekregen van 3 dagen liggen. Ik was wel snel vermoeid dus kroop toch nog maar even gauw in bed maar ik kon eruit als ik dat wilde.
De verpleegkundige die mij hielp zat naar mijn voeten te kijken en zei: "nou je bent goed toegetakeld met prikken op allebei mijn voeten zaten blauweplekken van prikken 7 prikgaatjes intotaal. Gelukkig heb ik hier niks van gemerkt want dat hebben ze tijdens de operatie gedaan. Ik vertelde ook het voorval van vanochtend en ze gaf mij groot gelijk. Gelukkig dacht ik, heb ik mij niet voor niets aangesteld! Meestal zeur ik niet ik heb ook niet snel pijn of zo, maar als je al 13 keer daar bent geprikt en het is helemaal blauw wordt je daar echt niet echt vrolijk van of zo.
Nou de zondag was echt een saaie dag vooral 's middags ik wilde graag van de afdeling even weg maar ik dacht dat mag toch niet, ik ben toen in een kamertje gaan zitten, waar ik meer kon zien. Naar buiten kon kijken naar de auto's enzo. Daar stond ook tv met wat meer zenders dan mijn tv op mijn kamer dus de tijd was toen zo verdreven en kwam de visite.
Maandag mocht ik dus naar huis. Eindelijk...
Nu nog mijn haar wassen en uitelkaar halen. Helaas is dit niet gelukt het zat te erg in de knoop. dit moest mijn moeder ervan af knippen. Ze is echt heel lang bezig geweest maar er zat geen beweging in.
Ook zijn er stukjes van mijn kuif weggeschoren dus mijn haar moet weer helemaal opnieuw groeien. Als straks het litteken meer genezen is en minder gevoelig is ga ik maar even naar de kapper om er nog iets leuks van te maken. En dan laat ik het weer groeien, ik was net zo blij dat het weer wat langer gegroeid was! Het lijkt iets heel stoms voor de meeste maar mijn haar was heel belangrijk voor mij, dat was mijn sieraard!!! En dan kan je nog zeggen het groeid wel weer aan niet zeuren toch blijft het jammer!
Nu nog iets wat ze nu gedaan hebben.
Ze hebben uit mijn rechterboven been een peesblad weg gehaald, daar heb ik eigenlijk het meeste pijn aan gehad. Vandaag viel het mij op dat het minder wordt.
Met dat peesblad hebben ze de deuk bij mijn slaap opgevuld. Ook hebben ze wat van het gezwel weer weggehaald. Bij mijn neus zat ook iets en dat hebben ze ook weggehaald. Volgens mijn vader heb ik nu een veel mooier neus!?
Omdat het nu nog erg opgezwollen is kan ik er nu nog niet veel van zeggen. Maar de arts was te vreden met wat die heeft kunnen doen.
woensdag 21 februari 2007
zondag 11 februari 2007
creabea
vorige week brak mijn kettig :( :( maar.... na even crea bea te zijn heb ik hem gelukkig weer kunen maken :):D het resultaat!
steeds dichterbij
Eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik nu moet bloggen. De operatie komt steeds dichterbij, maar eerst vier ik nog mijn verjaardag. Gister heb ik mijn verjaardag al met vrienden gevierd van hun kreeg ik ook een mooi cadeau voor in het ziekenhuis een mooie pyjama met daarop van hun een eigen boodschap super lief natuurlijk zodat ik weet dat ze aan mij denken. Nou die pyjama fleurt de dagen in het ziekenhuis vast een beetje op.
dit is die dus..
Ik ben van de week ook begonnen op mijn stage, wat ik er tot nu toe van kan zeggen is nog niet zo heel veel. Helaas ben ik er maar 4 dagen voor mijn operatie dus zal ik daarna nog wel weer even moeten wennnen, maar dan is het toch anders denk ik.
nou jullie hebben vast wel gezien dat het label bovenaan mijn blog is gepimpt, dat heb ik samen met Kim gedaan echt super bedankt Kim!!
ik probeer na mijn operatie wel weer te bloggen maar ik weet natuurlijk niet hoeveel zin ik er dan in heb dus kan ook een tijdje duren.
dit is die dus..
Ik ben van de week ook begonnen op mijn stage, wat ik er tot nu toe van kan zeggen is nog niet zo heel veel. Helaas ben ik er maar 4 dagen voor mijn operatie dus zal ik daarna nog wel weer even moeten wennnen, maar dan is het toch anders denk ik.
nou jullie hebben vast wel gezien dat het label bovenaan mijn blog is gepimpt, dat heb ik samen met Kim gedaan echt super bedankt Kim!!
ik probeer na mijn operatie wel weer te bloggen maar ik weet natuurlijk niet hoeveel zin ik er dan in heb dus kan ook een tijdje duren.
woensdag 31 januari 2007
uitslag
Zo mijn cijfers heb ik terug gekregen en voor de mensen die nieuwsgierig zijn naar mijn cijfers ik heb allemaal voldoendes twee achten en voor één 88 punten en dat zit waarschijnlijk zo rond de 8,8 Ik was echt zo blij met de uitslag!! :D :D
Nou vandaag kreeg ik een oproep voor de operatie (zie stukje jouw ontwerper in november). Ik heb nog niet zoveel zin om te vertellen wanneer die precies is. Maar iig is het nu weer een stapje dichterbij.
zaterdag 27 januari 2007
Het zit er weer op!
Mijn toetsweek (wisselweek) zit er weer op :) gelukkig! Het was een zware week met veel leren. Ik denk dat ik de toetsen wel voldoende heb gemaakt mijn gevoel is goed, ik moet alleen wel even w88 op de uitslag natuurlijk.
Ook mijn stage zit erop. Gister mijn laatste dag en toen heb ik ook mijn eindbeoordelingsgesprek gehad. Aan de ene kant vind ik het helemaal niet leuk om daar nu weg te gaan, ik had het daar enorm naar mijn zin, aan de andere kant vind ik het ook wel weer een uitdaging om iets nieuws te beginnen! Ik ben benieuwd hoe het is in Bartimeus (dat is mijn volgende plek). Ik heb van stage nu een weekje vrij, kan ik het één en ander voorbereiden voor stage maar ook voor het NF-weekend. Daar ga ik samen met die jongen waarmee ik ook naar België ben geweest een activiteit begeleiden. En natuurlijk ook even relaxen na een drukke periode(en week)
Ook mijn stage zit erop. Gister mijn laatste dag en toen heb ik ook mijn eindbeoordelingsgesprek gehad. Aan de ene kant vind ik het helemaal niet leuk om daar nu weg te gaan, ik had het daar enorm naar mijn zin, aan de andere kant vind ik het ook wel weer een uitdaging om iets nieuws te beginnen! Ik ben benieuwd hoe het is in Bartimeus (dat is mijn volgende plek). Ik heb van stage nu een weekje vrij, kan ik het één en ander voorbereiden voor stage maar ook voor het NF-weekend. Daar ga ik samen met die jongen waarmee ik ook naar België ben geweest een activiteit begeleiden. En natuurlijk ook even relaxen na een drukke periode(en week)
zaterdag 20 januari 2007
Wisselweek
komende week staan de toetsen voor de deur... ik heb 3 moeilijke toetsen.
Mijn eindbeoordeling van stage voorbereiden (vrijdag is de laatste dag) en nog wat laatste verslagen maken voor school en stage. kortom een drukke week een echte wisselweek dus! Ik zal blij zijn als het woensdag is dan wil ik het allemaal af hebben...
niet dat ik heel vaak schrijf, maar tot woensdag zal ik sowieso niets hier schrijven daarna heb ik het een weekje wat rustiger omdat mijn volgende stage pas 5 februari begint.
wish me luck!!
Mijn eindbeoordeling van stage voorbereiden (vrijdag is de laatste dag) en nog wat laatste verslagen maken voor school en stage. kortom een drukke week een echte wisselweek dus! Ik zal blij zijn als het woensdag is dan wil ik het allemaal af hebben...
niet dat ik heel vaak schrijf, maar tot woensdag zal ik sowieso niets hier schrijven daarna heb ik het een weekje wat rustiger omdat mijn volgende stage pas 5 februari begint.
wish me luck!!
Storm!!
De storm die donderdag over Nederland raasde is gelukkig wat afgenomen. Al hoewel als ik nu naar buiten kijk het nog aardig hard waait (ook zo te horen). Door de storm konden veel mensen niet meer naar huis. Zo ik, ook niet meer. Ik was de hele dag op mijn stage en laat donderdag nu net mijn langste dag zijn. Vol goede moed ging ik toch maar richting trein, samen met mijn collega. Maar nee hoor er werd al omgeroepen dat er nog maar een enkele stop trein naar schiphol ging. Ik ben toen met mijn collega mee naar huis gegaan, in de hoop later misschien nog naar huis te kunnen.
Best spannend om niet te weten of je nog naar huis kan of niet? Uiteindelijk kon ik toch niet naar huis. Ook al waren er wel lieve mensen die aanboden om mij op te halen maar dit was niet echt verantwoord. Bij mijn collega waren nog twee gestrande reizigers, haar dochter en een collega van haar dochter. Het was dus ondanks de omstandigheden ook nog wel gezellig!
De dag erna ben ik eerst naar mijn stage gegaan en daarna naar huis. Gelukkig verliep die reis zonder problemen. Toen ik thuis was, was ik zo blij! Ik vond het niet erg om een nachtje niet thuis te zijn maar het was fijn om toch weer thuis te zijn. Thuis waar het veilig is!
Nu ik hier over nadenk denk ik "zou dit later in de Hemel ook zo zijn?" Zou ik daar dat zelfde gevoel hebben alleen nog sterker?
Best spannend om niet te weten of je nog naar huis kan of niet? Uiteindelijk kon ik toch niet naar huis. Ook al waren er wel lieve mensen die aanboden om mij op te halen maar dit was niet echt verantwoord. Bij mijn collega waren nog twee gestrande reizigers, haar dochter en een collega van haar dochter. Het was dus ondanks de omstandigheden ook nog wel gezellig!
De dag erna ben ik eerst naar mijn stage gegaan en daarna naar huis. Gelukkig verliep die reis zonder problemen. Toen ik thuis was, was ik zo blij! Ik vond het niet erg om een nachtje niet thuis te zijn maar het was fijn om toch weer thuis te zijn. Thuis waar het veilig is!
Nu ik hier over nadenk denk ik "zou dit later in de Hemel ook zo zijn?" Zou ik daar dat zelfde gevoel hebben alleen nog sterker?
Dankbaar
Vorige week liep ik naar mijn stage (een uur later door de stroomstoring) ik liep buiten en de zon scheen. Ik was zo blij dat ik dit even mee mocht maken. Ik besefte dit van de week weer door iets wat een klasgenoot zei in de intervisie groep. Dat je van de hele kleine dingen kan genieten.
Ook al baalde ik gigantisch dat de stroom was uit gevallen, als dat niet was gebeurd had ik die dag de zon geen eens gezien kon ik er iig niet even van genieten.
Ook al baalde ik gigantisch dat de stroom was uit gevallen, als dat niet was gebeurd had ik die dag de zon geen eens gezien kon ik er iig niet even van genieten.
Abonneren op:
Posts (Atom)