Soms heb je dat, dat je een liedje hoort en dat je denkt: "he dat past precies bij waar ik nu mee bezig ben of hoe ik mij voel..." Dit liedje koos een cliënt een tijdje geleden, tijdens de muziek activiteit. Het sprak mij erg aan toen, ik heb er lang over nagedacht zal ik hem op mn site zetten of niet. Ik zet hem nu toch op mijn site, niet omdat ik nou z'n fan ben van K3 maar juist omdat ik dacht: "he dat past precies nu bij mij?!"
Voel jij je ook soms zo alleen
Met al die mensen om je heen
Als je lacht, als je huilt
En er niemand luistert
Elke dag voor een muur komt te staan
Kijk me aan, kijk me aan
Je hebt een vriend
Iemand die voor jou door vuur gaat
Elke dag weer voor je klaar staat
Voor altijd aan je zij
Je hebt een vriend
Iemand die je nooit alleen laat
Met jou de toekomst tegemoet gaat
Geloof me maar, je hebt een vriend in mij
In elke wonder mooie dag
Elke aanstekelijke lach
Is een nacht soms te lang
is het pad te duister
Steek je hoofd dan niet in het zand
Neem m'n hand, neem m'n hand
Je hebt een vriend (als je lacht, als je huilt zeg m'n naam)
Iemand die voor jou door vuur gaat (die voor jou door het vuur..)
Elke dag weer voor je klaar staat (elke dag weer..)
Voor altijd aan je zij
Je hebt een vriend(als je lacht, als je huilt, zeg m'n naam)
Iemand die je nooit alleen laat ('k laat je nooit meer alleen)
Met jou de toekomst tegemoet gaat (elke dag weer..)
Geloof me maar, je hebt een vriend in mij
Je hebt een vriend (als je lacht, als je huilt zeg m'n naam)
Iemand die voor jou door vuur gaat (die voor jou door het vuur..)
Elke dag weer voor je klaar staat (elke dag weer..)
Voor altijd aan je zij
Je hebt een vriend(als je lacht, als je huilt, zeg m'n naam)
Iemand die je nooit alleen laat ('k laat je nooit meer alleen)
Met jou de toekomst tegemoet gaat (elke dag weer..)
Geloof me maar, je hebt een vriend in mij
Is de hemel daarboven dan niet altijd even blauw
Ik ga door want ik weet ik heb ook een vriend in jou.
(als je het lied wil beluisteren klik dan op K3 bovenin de tekst, ik kon namelijk de video niet op mijn site krijgen!?)
donderdag 29 oktober 2009
zaterdag 29 augustus 2009
Yerushalayim
Dit lied doet mij veel aan mijn reis denken, daar hoorde ik het veel en misschien wel voor het eerst?!?
...voor diegene die geen Hebreeuws of Engels kunnen, schrijf ik het in het Nederlands...
Er is een stad voor vriend en vreemden diep in het bloemendal, er is een mens die roept om vrede, die mens roept overal.
Jerusalaim, stad van God, wees voor de mensen een veilig huis. Jerusalaim, stad van vrede, breng ons weer thuis.
Er is een huis om in te wonen voorbij het blodendal, er is een vader met zijn zonen, zij roepen overal.
Jerusalaim, stad van God, wees voor de mensen een veilig huis. Jerusalaim, stad van vrede, breng ons weer thuis.
Er is een tafel om te eten voorbij het niemandsland. Er is een volk dat wordt vergeten, dat volk roept overal.
Jerusalaim, stad van God, wees voor de mensen een veilig huis. Jerusalaim, stad van vrede, breng ons weer thuis.
Er is een wereld zonder grenzen, zo groot als het heelal. Er is een hemel voor de mensen, dat hoor je overal.
Jerusalaim, stad van God, wees voor de mensen een veilig huis. Jerusalaim, stad van vrede, breng ons weer thuis.
(volgens het youth for Christ liedboek)
maandag 17 augustus 2009
Lekker is dat...
Zaterdag wilde ik een stukje gaan fietsen en tegelijker tijd even wat foto's maken... om te oefenen. Nou ja ik zal dan wel van mijn fiets afstappen hoor ;) want fietsen en foto's maken dat gaat niet meer met de camera die ik nu heb...
Maar goed ik dacht een lekker stukje over de oostdijk te gaan fietsen en daar mooie foto's te gaan maken. Maar na 5 km gefietst te hebben was mn band leeg :(. Ik proberen hem op te pompen met het flutpompje wat op mijn fiets zit. Sorry fietsenmakers maar het pompje werkt nou eenmaal niet zo best... dat geeft niet want je hebt hem toch niet zo vaak nodig, maar nu dus wel. Gelukkig was er een meneer zo lief om mij te helpen en toen kwam er nog een meneer en mevrouw aan die hun hulp boden... zij hadden zelfs plakspul bij zich!! Maar ik zei misschien blijft mijn band hard? Ik ben niet zo ver van huis vandaan! Nou die meneer met plakspul, had iig ook nog een beter pomp bij zich, dus mijn band was zo weer hard en dat bleef hij ook!! Dus ik zo hard en snel als kon naar huis fietsen (er was een aardige tegen wind)... ik was bijna te hoogte van de vuilnisbelt toen mijn band weer plat was :( ik ben toen maar verder gaan lopen te bedenken wie ik kon bellen als ik de dijk af was ?-), stond die aardige meneer daar met zijn pomp te zwaaien, zal ik hem nog even op pompen??? nou graag waarschijnlijk kan ik dan net mijn huis halen!! maar ik dacht ik ga wel naar opa... en daar mijn bandplakken. Nou mijn band weer opgepompt en wel, ging ik weer vrolijk verder!! Vlakbij opa's huis, was de band weer leeg dus nog even een stukje lopen... druk op de bel en hoor een telefoontoon tot opa komt! "Opa heb jij bandenplak spul?" "nee"! zegt mijn opa "nou dan ga ik maar naar tante Willy" ...ik hoop tenminste dat zij thuis is! Gelukkig was ze thuis en hebben we samen mijn band geplakt! :-)
Nou helaas geen foto's maar deze foto's heb ik al wel gemaakt tijdens de workshop en thuis uitgeprobeerd...
voorgrond vaag... achtergrond scherp
achtergrond vaag... voorgrond scherp
Bevriezen...
normaal...
Proefwonen
ff uitsloven voor de camera
Weltrusten....
Weltrusten....
Vorige week heb ik op dit hondje gepast. Ik was daar in huis en heb dus even kunnen proeven hoe het is om op jezelf te wonen...
dinsdag 11 augustus 2009
Ga je nog op vakantie??
Dat is nu een veel gestelde vraag... mijn antwoord is steeds: "nee" en dan vertel ik, dat ik in maart/april naar Jordanië en Israël ben geweest!
Ja echt waar sommige mensen weten dat nog niet, zoals sommige collega's van groepen, waar ik cliënten kom halen. Je krijgt wel leuke reacties zo, als je verteld dat je daar bent geweest...
Inmiddels ben ik alweer vier maanden terug en ben ik bezig met het fotoalbum.
Veel mensen zeggen: "dus je hebt je vakantie er al op zitten?" tja aan de ene kant is dat wel zo, maar aan de andere kant misschien ook weer niet... Dit was gewoon een reis die ik al heel lang wilde maken en ik zie het meer als een droom die werkelijkheid is geworden (eigenlijk kan ik het niet zo goed verwoorden wat ik precies bedoel, maar dit is het i.i.g. ook!)
Nu heb ik lekker één weekje vrij dus ga ik heerlijk genieten van het mooie weer, van mijn foto's inplakken, van mooie foto's maken met mijn nieuwe camera en misschien nog wel meer!!
Misschien nog wel, wat op mijn blogv eranderen, andere achtergrond? Nou dat denk ik niet ook al heeft Kim nu dezelfde :( en ik had nog wel zo mijn best gedaan om niet dezelfde te nemen als haar... maar nu is het een keertje Kim die hetzelfde doet als ik... ;)
i.i.g. wil ik wel een nieuwe label aan de bovenkant maken, die wilde ik nog vernieuwen... maar had ik nog geen tijd voor gehad. Er zullen wel mooie foto's op komen van mijn nieuwe camera...
Gisteren had ik een workshop over de bediening van mijn nieuwe camera, daar heb ik een hele hoop geleerd dus... ben benieuwd!!!! (maar het kan best nog wel even duren, omdat het software nog niet helemaal werkt op mijn pc)
Zo ik ga eten koken bye
Ja echt waar sommige mensen weten dat nog niet, zoals sommige collega's van groepen, waar ik cliënten kom halen. Je krijgt wel leuke reacties zo, als je verteld dat je daar bent geweest...
Inmiddels ben ik alweer vier maanden terug en ben ik bezig met het fotoalbum.
Veel mensen zeggen: "dus je hebt je vakantie er al op zitten?" tja aan de ene kant is dat wel zo, maar aan de andere kant misschien ook weer niet... Dit was gewoon een reis die ik al heel lang wilde maken en ik zie het meer als een droom die werkelijkheid is geworden (eigenlijk kan ik het niet zo goed verwoorden wat ik precies bedoel, maar dit is het i.i.g. ook!)
Nu heb ik lekker één weekje vrij dus ga ik heerlijk genieten van het mooie weer, van mijn foto's inplakken, van mooie foto's maken met mijn nieuwe camera en misschien nog wel meer!!
Misschien nog wel, wat op mijn blogv eranderen, andere achtergrond? Nou dat denk ik niet ook al heeft Kim nu dezelfde :( en ik had nog wel zo mijn best gedaan om niet dezelfde te nemen als haar... maar nu is het een keertje Kim die hetzelfde doet als ik... ;)
i.i.g. wil ik wel een nieuwe label aan de bovenkant maken, die wilde ik nog vernieuwen... maar had ik nog geen tijd voor gehad. Er zullen wel mooie foto's op komen van mijn nieuwe camera...
Gisteren had ik een workshop over de bediening van mijn nieuwe camera, daar heb ik een hele hoop geleerd dus... ben benieuwd!!!! (maar het kan best nog wel even duren, omdat het software nog niet helemaal werkt op mijn pc)
Zo ik ga eten koken bye
donderdag 16 juli 2009
Daar is het EINDELIJK!!!
Dit mooie boekje kreeg ik van Lillian op mijn verjaardag... hierin kon ik alle leuke belevenissen opschrijven die ik in Jordanië & Israël zou mee maken... maar ook alle niet zo leuke belevenissen natuurlijk... Lil ik ben er echt super blij mee :-D en ik heb er ook goed gebruik van gemaakt hoor...
Ik heb nu eindelijk het verslag af, het heeft wat langer geduurt dan ik dacht. Maar in mei was ik erg druk met veel bruiloften en het werd ook nog eens lekker weer :) allemaal kleinigheidjes die het een beetje ophielden... maar het is nu toch echt af en het staat ook op mijn blog. Het is wel erg lang geworden... dat komt omdat je op een rondreis gewoon veel mee maakt op één dag. Voor diegene die dit wel gaan lezen, hoop ik dat jullie het leuk vind...
voor de foto's klik hier:
http://dushii-me.blogspot.com/2009/06/daar-zijn-ze-dan-eindelijk.html
http://dushii-me.blogspot.com/2009/04/foto-van-de-eerste-week-jordanieisrael.html
hmm beetje vreemd want ik kon niet kopieren vanuit word waardoor ik nu geen hyperlink krijg maar een gewone link, wat niet zo mooi staat!!! dus als iemand weet hoe dat anders kan?? hoor ik dat ook graag!!!
Veel lees plezier!!!!!!
Donderdag 26 maart
Vandaag begint een onvergetelijke reis naar Jordanië en Israël. Begin deze maand hadden we al kennis gemaakt met elkaar. Dus toen we op schiphol aankwamen was het niet helemaal vreemd. Toch ging ieder nog zijn eigen weg, nadat we waren ingecheckt. Toen ik op schiphol kwam stond er een klein groepje, waarmee ik door de douane ging. Mijn vader belde mij toen nog, wat de douane niet zo leuk vond aan zijn gezicht te zien. Hij vroeg dan ook, een beetje boos, waar ga je naar toe? Naar Amman zei ik. Dan is het goed en ik mocht gelukkig doorlopen.
Op schiphol ging ieder eigenlijk nog zijn eigen weg, er waren erbij die gingen shoppen, koffie drinken, of gewoon lekker zitten en kijken naar de vliegtuigen… Tot we bij de gate kwamen, hier kwamen we allemaal elkaar weer tegen en gingen ook tegelijk het vliegtuig in. We zaten wel een beetje verspreidt in het vliegtuig. Ik zat helemaal alleen, met niemand naast mij. Kon dus lekker liggen als ik wilde. Het was een mooi vliegtuig, iedereen had een privé scherm, waar hij/zij de route van het vliegtuig op kon volgen, of een film kon kijken, en zelfs spelletjes op kon spelen!!! De komende vijf uur hoefden we ons dus niet te vervelen…
Daarbij kregen we ook nog heerlijk eten en drinken uitgedeeld. Dus het was goed vertoeven.
De vlucht is goed verlopen en op het vliegveld in Amman werden we opgehaald door een agent van het reisbureau en met de bus naar het hotel gebracht. We reden langs bouwputten waar je zo vanaf de weg naar beneden kon kijken. Gelukkig hadden we een goede chauffeur en kwamen we veilig in het hotel aan om ongeveer 00.00uur? Die nacht werd de tijd verzet, dus we hadden nu twee uur verschil met Nederland. Nadat de sleutels waren uitgedeeld kregen we nog een broodje en drinken. En toen ging iedereen richting kamer om daar te gaan slapen.
Op schiphol ging ieder eigenlijk nog zijn eigen weg, er waren erbij die gingen shoppen, koffie drinken, of gewoon lekker zitten en kijken naar de vliegtuigen… Tot we bij de gate kwamen, hier kwamen we allemaal elkaar weer tegen en gingen ook tegelijk het vliegtuig in. We zaten wel een beetje verspreidt in het vliegtuig. Ik zat helemaal alleen, met niemand naast mij. Kon dus lekker liggen als ik wilde. Het was een mooi vliegtuig, iedereen had een privé scherm, waar hij/zij de route van het vliegtuig op kon volgen, of een film kon kijken, en zelfs spelletjes op kon spelen!!! De komende vijf uur hoefden we ons dus niet te vervelen…
Daarbij kregen we ook nog heerlijk eten en drinken uitgedeeld. Dus het was goed vertoeven.
De vlucht is goed verlopen en op het vliegveld in Amman werden we opgehaald door een agent van het reisbureau en met de bus naar het hotel gebracht. We reden langs bouwputten waar je zo vanaf de weg naar beneden kon kijken. Gelukkig hadden we een goede chauffeur en kwamen we veilig in het hotel aan om ongeveer 00.00uur? Die nacht werd de tijd verzet, dus we hadden nu twee uur verschil met Nederland. Nadat de sleutels waren uitgedeeld kregen we nog een broodje en drinken. En toen ging iedereen richting kamer om daar te gaan slapen.
Vrijdag 27 maart
Vanochtend werden de meeste om 05.00 uur wakker van de Imam die moslims oproept om hun morgen gebed te beginnen. Gelukkig kunnen we zelf nog 2,5 uur blijven liggen en voor diegene die dat kunnen ook slapen… Als je niet te veel last had van het lawaai van de markt.
Om 07.30uur werden we gewekt door de wake-up call. Nou ja dat was de bedoeling! Bij een aantal was de “wekker” niet af gegaan.
Na een heerlijk ontbijt, met keuze uit warm eten (voor de liefhebbers van een Engels ontbijt) of gewoon koffie/thee en een broodje met beleg of yoghurt. Gingen we opstap, omdat er dus een aantal niet gewekt waren, gingen we iets later weg dan gepland.
Khalifeh onze gids vertelde in de bus al verschillende dingen over Amman. Als eerste gingen we naar de heuvel met de citadel, daar staan nog overblijfselen van de tempel van Hercules. Daar is ook één van de eerste christelijke kerken gebouwd. De overblijfselen hiervan hebben wij bekeken.
De stad Amman is gebouwd op zeven heuvels en heette vroeger Rabbat Ammon (ijzertijd) weer later Philadelphia (hellenistisch-Romeins) Het rijk van de Ammonieten in de bijbel. Je hebt nu een oud en nieuw gedeelte en het is indrukwekkend uit gestrekt.
Er was ook een soort Hotel? (ik kwam dit tegen op Internet en daar stond dat het een moskee was) maar Khalifeh zei dat het (ook) een soort hotel was voor karavaans. Dat de reizigers hier konden uitrusten en de kamelen drinken konden geven.
We hebben nog even in een museum rond gekeken en toen zijn we weer verder op weg gegaan. Eerst hebben we toen een kopje koffie/thee gedronken. Heerlijke oploskoffie uit een zakje in heet water… “HEERLIJK” Ik ben blij dat ik thee had, ook al was dat ook bijna zwart!
Waar we net boven op de berg, het nog koud hadden en het winderig was. Zaten we hier heerlijk in de zon en was het ook lekker warm. Ik (Anouk) had een sjaal om geslagen, als een hoofddoek. Ik kreeg gelijk complimenten van de plaatselijke bevolking dat het mooi was en of ik al getrouwd was?!? Nou nee, maar ik ben ook niet van plan om hier te trouwen ;).
Maar goed, toen onze “heerlijke” koffie uhhum op was, gingen we weer verder. We bezochten het theater. Je had twee theaters een grote en een kleine… De kleinere was voornamelijk voor privé gelegenheden of kleinere evenementen.
Daarna gingen we naar het grote theater waar wel 6000 man in kon, in het kleine theater konden 500 man in. Echt heel erg groot het theater. Dat merk je vooral, vond ik, als je helemaal boven op stond. Na even rond gelopen te hebben en in de musea gekeken te hebben, gingen we snel weer verder. Op weg naar de st. Joriskerk, waar de mozaïekvloer lag. De mozaïek is een kaart die het Heilige land laat zien.
Inmiddels was het al 15.30 uur en was het tijd om te lunchen, nou ja je zou zeggen lunchen?? Zo laat nog!! En dan krijg je ook nog een uitgebreid warmbuffet!! Ondanks dat het ontbijt goed was, gaat het eten er wel in!
Na het eten gingen we eerst nog even naar een mozaïek fabriek en daarna naar de berg Nebo. Op de berg Nebo zag Mozes het beloofde land. Dit konden wij ook zien, alleen was het een beetje heiig dus we zagen helaas niet zo goed. Eigenlijk zouden we hier ’s ochtends heen gaan. Maar het gebeurde wel eens dat, het programma wijzigde(omgedraaid werd). Misschien hadden we vanochtend mooier weer gehad, maar je kan het nooit zeggen natuurlijk…
Het was wel bijzonder om daar te staan, en zo uit te kijken over het land Israël, wat je ervan kunt zien dan. Addie las ook nog het Bijbelgedeelte voor over Mozes op de Berg Nebo.
Hierna gingen we weer terug naar het hotel, douche, eten en een dagsluiting en naar bed ;)…
De dagafsluiting was beneden in een zaaltje, we gingen hier met een andere lift. De medewerker van het hotel had wel verteld dat we eerst naar de zevende verdieping terug moesten, hier was namelijk de lobbie. Maar daar had ik niet meer aangedacht. Dus toen ik naar boven ging samen met Hennie en we op de vierde verdieping hadden gedrukt kwamen we in een donker gat terecht waar het waaide, het leek wel buiten?? Hennie ging er nog wel even uit maar ik dacht wat gaan we nu weer beleven, dit is niet goed. Ik ga er niet uit. Straks zit ik weer opgesloten, net als in Hilvertshof. Later bleek dat het, de parkeergarage was. Toen we daar zo uit kwamen wist ik ook gelijk weer dat die jongen had gezegd dat we eerst naar de zevende moesten gaan.
Om 07.30uur werden we gewekt door de wake-up call. Nou ja dat was de bedoeling! Bij een aantal was de “wekker” niet af gegaan.
Na een heerlijk ontbijt, met keuze uit warm eten (voor de liefhebbers van een Engels ontbijt) of gewoon koffie/thee en een broodje met beleg of yoghurt. Gingen we opstap, omdat er dus een aantal niet gewekt waren, gingen we iets later weg dan gepland.
Khalifeh onze gids vertelde in de bus al verschillende dingen over Amman. Als eerste gingen we naar de heuvel met de citadel, daar staan nog overblijfselen van de tempel van Hercules. Daar is ook één van de eerste christelijke kerken gebouwd. De overblijfselen hiervan hebben wij bekeken.
De stad Amman is gebouwd op zeven heuvels en heette vroeger Rabbat Ammon (ijzertijd) weer later Philadelphia (hellenistisch-Romeins) Het rijk van de Ammonieten in de bijbel. Je hebt nu een oud en nieuw gedeelte en het is indrukwekkend uit gestrekt.
Er was ook een soort Hotel? (ik kwam dit tegen op Internet en daar stond dat het een moskee was) maar Khalifeh zei dat het (ook) een soort hotel was voor karavaans. Dat de reizigers hier konden uitrusten en de kamelen drinken konden geven.
We hebben nog even in een museum rond gekeken en toen zijn we weer verder op weg gegaan. Eerst hebben we toen een kopje koffie/thee gedronken. Heerlijke oploskoffie uit een zakje in heet water… “HEERLIJK” Ik ben blij dat ik thee had, ook al was dat ook bijna zwart!
Waar we net boven op de berg, het nog koud hadden en het winderig was. Zaten we hier heerlijk in de zon en was het ook lekker warm. Ik (Anouk) had een sjaal om geslagen, als een hoofddoek. Ik kreeg gelijk complimenten van de plaatselijke bevolking dat het mooi was en of ik al getrouwd was?!? Nou nee, maar ik ben ook niet van plan om hier te trouwen ;).
Maar goed, toen onze “heerlijke” koffie uhhum op was, gingen we weer verder. We bezochten het theater. Je had twee theaters een grote en een kleine… De kleinere was voornamelijk voor privé gelegenheden of kleinere evenementen.
Daarna gingen we naar het grote theater waar wel 6000 man in kon, in het kleine theater konden 500 man in. Echt heel erg groot het theater. Dat merk je vooral, vond ik, als je helemaal boven op stond. Na even rond gelopen te hebben en in de musea gekeken te hebben, gingen we snel weer verder. Op weg naar de st. Joriskerk, waar de mozaïekvloer lag. De mozaïek is een kaart die het Heilige land laat zien.
Inmiddels was het al 15.30 uur en was het tijd om te lunchen, nou ja je zou zeggen lunchen?? Zo laat nog!! En dan krijg je ook nog een uitgebreid warmbuffet!! Ondanks dat het ontbijt goed was, gaat het eten er wel in!
Na het eten gingen we eerst nog even naar een mozaïek fabriek en daarna naar de berg Nebo. Op de berg Nebo zag Mozes het beloofde land. Dit konden wij ook zien, alleen was het een beetje heiig dus we zagen helaas niet zo goed. Eigenlijk zouden we hier ’s ochtends heen gaan. Maar het gebeurde wel eens dat, het programma wijzigde(omgedraaid werd). Misschien hadden we vanochtend mooier weer gehad, maar je kan het nooit zeggen natuurlijk…
Het was wel bijzonder om daar te staan, en zo uit te kijken over het land Israël, wat je ervan kunt zien dan. Addie las ook nog het Bijbelgedeelte voor over Mozes op de Berg Nebo.
Hierna gingen we weer terug naar het hotel, douche, eten en een dagsluiting en naar bed ;)…
De dagafsluiting was beneden in een zaaltje, we gingen hier met een andere lift. De medewerker van het hotel had wel verteld dat we eerst naar de zevende verdieping terug moesten, hier was namelijk de lobbie. Maar daar had ik niet meer aangedacht. Dus toen ik naar boven ging samen met Hennie en we op de vierde verdieping hadden gedrukt kwamen we in een donker gat terecht waar het waaide, het leek wel buiten?? Hennie ging er nog wel even uit maar ik dacht wat gaan we nu weer beleven, dit is niet goed. Ik ga er niet uit. Straks zit ik weer opgesloten, net als in Hilvertshof. Later bleek dat het, de parkeergarage was. Toen we daar zo uit kwamen wist ik ook gelijk weer dat die jongen had gezegd dat we eerst naar de zevende moesten gaan.
Zaterdag 28 maart
Ben je net gewend aan het hotel, ga je alweer weg… Vandaag gaan we dus de grens over naar Israël. Maar eerst gaan we nog heel veel andere dingen bekijken. Als eerste naar de Jabok, over deze rivier is Jacob en zijn familie, slaven en vee overgestoken. Jacob bleef de nacht nog alleen achter, en vocht toen met een man, die hem op het heupgewricht sloeg waardoor Jacob voor de rest van zijn leven mank liep. Dit verhaal staat in Gen. 32: 23-33 De Jabok heet nu zarga. Daarna gaan we naar Jerash.
Vandaag bleef het gelukkig rustig, geen markt en zelfs de Imam heb ik niet meer gehoord. Toen ik opstond en uit het raam keek was het bewolkt :( hmm das niet zo leuk dacht ik… maar later trok het wel weer bij al bleef het wel wat fris. Vrijdag is een vrije dag voor de Islamitische wereld het was dus aardig rustig, ik was benieuwd hoe dat vandaag was. Ik vond het vandaag ook niet erg druk, maar ik hoorde later dat de scholen en overstaandheden vrijdag en zaterdag vrij hebben.
We gingen dus als eerste naar de Jabok, hier bleven we maar heel kort. Er was verder ook niet zo heel veel te zien. Al gingen sommigen van ons wel bomen, planten en bloemen op zoeken en fotograferen. (dat was de rest van de vakantie ook zo :) maar er zijn natuurlijk wel een heleboel mooie bloemen en bomen…)
Nadat we bij de Jabok waren geweest, gingen we naar Jerash. We reden door het Gilath gebergte Dit is echt onbeschrijfelijk hoog en groot, ik voelde me echt heel klein.
Bij Jerash aangekomen gingen we eerst koffie/thee drinken en daarna begonnen we aan de rondleiding die ongeveer twee uur zou duren. We zagen vele oude resten van tempels en kerken en pleinen. Best mooi om te zien.
Khalifeh de gids, had op een gegeven moment blaadjes geplukt, spoelde ze af met een flesje water en begon deze op te eten?! Iedereen dacht wat doet hij nu… Volgens hem was het goed voor de mannelijke krachten en liet ons ook proeven. Wat twijfelend namen een aantal van ons een stukje en aten het op. Het smaakte naar radijs, maar wat het nou precies was weet ik niet. Later maakte we er nog een grapje over, omdat hij later ineens zo haastig en wild was… zeiden we dat komt vast door die blaadjes.
In het theater waren manen van de Koninklijke garde op een trommel en een doedelzak aan het spelen, hier hebben we natuurlijk even gekeken en foto’s gemaakt.
Na een tijdje kwamen we bij de tempel van Artemis. Een mooie tempel die mooie zuilen heeft. Die zuilen zijn super hoog en heel breed. Khalifeh vertelde dat de zuilen altijd bewogen “whispering”. Ik keek omhoog en zag ze inderdaad bewegen, ja dacht ik dat komt gewoon door de lucht en de wolken en misschien ben ik wel duizelig omdat je dan omhoog kijkt…
Maar ze lieten zien dat ze echt bewogen, door er een steentje en een lepel onder te leggen, je zag de lepel zo heen en weer gaan. Dus de zuilen bewegen ook echt. Ik verbeelde het mij niet. De gids vertelde dat dit ook de reden was dat ze met aardbevingen altijd zijn blijven staan.
Na nog wat te hebben bekeken gingen we lunchen. Ik wil het jullie eigenlijk besparen, hoe de wc waren, maar ik wil er toch wat over zeggen. De wc’s waren niet om aan te zien, geen slot op de deur, waardoor je half in de spagaat op de wc moet hangen omdat deze natuurlijk door jan en alle vrouw gebruikt wordt, kleine benauwde hokjes, wc’s die niet meer doorspoelen en wc papier wat op de grond ligt te rollen… als je het niet afgepast bij de deur krijgt. Echt verschrikkelijk… nou genoeg geklaagd over de wc’s…
Na de lunch gingen we op weg naar Israël. We hadden allemaal verhalen gehoord over dat je heel lang moet wachten je koffers en tassen moet uitpakken, geen aangebroken levensmiddelen mee mocht nemen etc. etc. Maar het viel gelukkig allemaal mee. We moesten wel steeds onze paspoorten laten zien, eerst in de bus. Er was één echtpaar dat even hun paspoort kwijt was, dat werd dus zoeken… “waar zijn ze nou?” toch in de koffer per ongeluk?? Of toch niet?? Nog een keer kijken in de jas en ja hoor! Gelukkig daar zijn ze dan toch… pfff wat een opluchting. We mochten verder, nog geen 100 meter verder stopten we echter al weer en moesten we uitstappen met onze koffer om deze door een scanapparaat te halen. Alles in orde dus weer in de bus… weer 100 meter verder weer uit de bus paspoort controle (weer) dit duurde iets langer… De een moest zijn duim ergens op drukken en de ander moest weer door een webcam kijken. Khalifeh had hier voor ons de visums geregeld. Toen ook hier alles was geregeld namen we afscheid van Kalifeh en reden we met de bus verder. Weer controle in de bus kwamen ze weer naar onze paspoorten kijken en de bus werd aan de onderkant gecontroleerd. Nog een klein stukje rijden en we mogen weer de bus uit en nemen dan ook afscheid van Mohammed de driver… hij reed goed, alleen hadden we soms zulke steile straatjes dat je denkt gaat die bus dat redden?!? Maar het lukte altijd ben dus benieuwd hoe dat in Israël gaat…
Nou de grens van Jordanië ging goed nu nog de controle bij Israël en dan zijn we echt in Israël. De rij viel mee, dus we waren zo door de koffer controle en hier hoefde mijn koffer en tas nog niet open, ondanks de fles water die er toch echt wel zichtbaar in zat! Je paspoort werd ook nog gecontroleerd en nadat je koffer door het scanapparaat was gehaald moest je naar de douane. Volgens Addie maakte het niet uit in welke rij ik ging staan, ik was namelijk als eerste samen met Addie. Ik ging dus bij de kortste rij staan. Jan en Netty kwamen later ook bij mij staan. Alleen had Addie bij de balie waar zij stond gezegd dat ze als groep was. En daar stond ik dus niet. Ik moest dus allerlei vragen beantwoorden. Wel drie keer mijn naam zeggen, en of ik in Arabische landen was geweest. En toen vroeg ze ook nog of ik in Jordanië was geweest? Ik dacht wat is dat nu voor een vraag?? Ja, daar kom ik net vandaan. Nou na nog wat van die onzin vragen en vragen over mijn stempels in mijn paspoort mocht ik toch verder!! Gelukkig maar… Ik bleef nog even bij Jan en Netty voor als zij nog vragen kregen, om ze te vertalen als dat moest. Ze konden wel een beetje Engels, maar zij kregen helemaal geen vragen meer. Nu we kunnen weer verder. Nog één keer controle van de paspoorten en weer verder lopen. Onze koffers waren nog niet opengemaakt dus ik dacht dat komt nu zeker en dat zal wel achter die deur zijn waar we door moesten. Maar het tegendeel was waar, we waren Klaar!! We mochten naar de bus en dus viel het al met al wel mee. Toch hebben we er bijna twee uur over gedaan.
In Israël kwam buschauffeur David ons ophalen. De gids die zal pas maandag komen. We reden gelijk naar het hotel in Tiberias. Het landschap was prachtig. Weer anders dan in Jordanië. Het was niet zo heel ver rijden naar het hotel. Daar aangekomen kregen we een welkoms drankje en de sleutel. Ik ging maar gelijk naar de kamer en douche… best een mooie kamer had ik, volgens mij net nieuw gemaakt, het rook er in ieder geval nog naar de verf en de douche is ook erg mooi wel klein maar een cabine en niet zo’n stom gordijn, dat de hele tijd tegen je aan gaat plakken ;).
Na het eten en de dag afsluiting gingen we nog even koffie/thee drinken en borrelen, ik nam een warme chocomel de thee ben ik na een paar dagen meestal zat dus warme chocomel was wel weer eens lekker dan. En hij was ook echt super lekker! Met opgeklopte melk… hmmm.
Er is nog een groep van drietours in het hotel. Daar zat een stel in die Edith en Cees kende. Een man uit die groep begon zo tegen mij te praten. Ik kende hem eigenlijk niet, maar ik dacht ik klets wel wat met die meneer wel gezellig!
Vandaag bleef het gelukkig rustig, geen markt en zelfs de Imam heb ik niet meer gehoord. Toen ik opstond en uit het raam keek was het bewolkt :( hmm das niet zo leuk dacht ik… maar later trok het wel weer bij al bleef het wel wat fris. Vrijdag is een vrije dag voor de Islamitische wereld het was dus aardig rustig, ik was benieuwd hoe dat vandaag was. Ik vond het vandaag ook niet erg druk, maar ik hoorde later dat de scholen en overstaandheden vrijdag en zaterdag vrij hebben.
We gingen dus als eerste naar de Jabok, hier bleven we maar heel kort. Er was verder ook niet zo heel veel te zien. Al gingen sommigen van ons wel bomen, planten en bloemen op zoeken en fotograferen. (dat was de rest van de vakantie ook zo :) maar er zijn natuurlijk wel een heleboel mooie bloemen en bomen…)
Nadat we bij de Jabok waren geweest, gingen we naar Jerash. We reden door het Gilath gebergte Dit is echt onbeschrijfelijk hoog en groot, ik voelde me echt heel klein.
Bij Jerash aangekomen gingen we eerst koffie/thee drinken en daarna begonnen we aan de rondleiding die ongeveer twee uur zou duren. We zagen vele oude resten van tempels en kerken en pleinen. Best mooi om te zien.
Khalifeh de gids, had op een gegeven moment blaadjes geplukt, spoelde ze af met een flesje water en begon deze op te eten?! Iedereen dacht wat doet hij nu… Volgens hem was het goed voor de mannelijke krachten en liet ons ook proeven. Wat twijfelend namen een aantal van ons een stukje en aten het op. Het smaakte naar radijs, maar wat het nou precies was weet ik niet. Later maakte we er nog een grapje over, omdat hij later ineens zo haastig en wild was… zeiden we dat komt vast door die blaadjes.
In het theater waren manen van de Koninklijke garde op een trommel en een doedelzak aan het spelen, hier hebben we natuurlijk even gekeken en foto’s gemaakt.
Na een tijdje kwamen we bij de tempel van Artemis. Een mooie tempel die mooie zuilen heeft. Die zuilen zijn super hoog en heel breed. Khalifeh vertelde dat de zuilen altijd bewogen “whispering”. Ik keek omhoog en zag ze inderdaad bewegen, ja dacht ik dat komt gewoon door de lucht en de wolken en misschien ben ik wel duizelig omdat je dan omhoog kijkt…
Maar ze lieten zien dat ze echt bewogen, door er een steentje en een lepel onder te leggen, je zag de lepel zo heen en weer gaan. Dus de zuilen bewegen ook echt. Ik verbeelde het mij niet. De gids vertelde dat dit ook de reden was dat ze met aardbevingen altijd zijn blijven staan.
Na nog wat te hebben bekeken gingen we lunchen. Ik wil het jullie eigenlijk besparen, hoe de wc waren, maar ik wil er toch wat over zeggen. De wc’s waren niet om aan te zien, geen slot op de deur, waardoor je half in de spagaat op de wc moet hangen omdat deze natuurlijk door jan en alle vrouw gebruikt wordt, kleine benauwde hokjes, wc’s die niet meer doorspoelen en wc papier wat op de grond ligt te rollen… als je het niet afgepast bij de deur krijgt. Echt verschrikkelijk… nou genoeg geklaagd over de wc’s…
Na de lunch gingen we op weg naar Israël. We hadden allemaal verhalen gehoord over dat je heel lang moet wachten je koffers en tassen moet uitpakken, geen aangebroken levensmiddelen mee mocht nemen etc. etc. Maar het viel gelukkig allemaal mee. We moesten wel steeds onze paspoorten laten zien, eerst in de bus. Er was één echtpaar dat even hun paspoort kwijt was, dat werd dus zoeken… “waar zijn ze nou?” toch in de koffer per ongeluk?? Of toch niet?? Nog een keer kijken in de jas en ja hoor! Gelukkig daar zijn ze dan toch… pfff wat een opluchting. We mochten verder, nog geen 100 meter verder stopten we echter al weer en moesten we uitstappen met onze koffer om deze door een scanapparaat te halen. Alles in orde dus weer in de bus… weer 100 meter verder weer uit de bus paspoort controle (weer) dit duurde iets langer… De een moest zijn duim ergens op drukken en de ander moest weer door een webcam kijken. Khalifeh had hier voor ons de visums geregeld. Toen ook hier alles was geregeld namen we afscheid van Kalifeh en reden we met de bus verder. Weer controle in de bus kwamen ze weer naar onze paspoorten kijken en de bus werd aan de onderkant gecontroleerd. Nog een klein stukje rijden en we mogen weer de bus uit en nemen dan ook afscheid van Mohammed de driver… hij reed goed, alleen hadden we soms zulke steile straatjes dat je denkt gaat die bus dat redden?!? Maar het lukte altijd ben dus benieuwd hoe dat in Israël gaat…
Nou de grens van Jordanië ging goed nu nog de controle bij Israël en dan zijn we echt in Israël. De rij viel mee, dus we waren zo door de koffer controle en hier hoefde mijn koffer en tas nog niet open, ondanks de fles water die er toch echt wel zichtbaar in zat! Je paspoort werd ook nog gecontroleerd en nadat je koffer door het scanapparaat was gehaald moest je naar de douane. Volgens Addie maakte het niet uit in welke rij ik ging staan, ik was namelijk als eerste samen met Addie. Ik ging dus bij de kortste rij staan. Jan en Netty kwamen later ook bij mij staan. Alleen had Addie bij de balie waar zij stond gezegd dat ze als groep was. En daar stond ik dus niet. Ik moest dus allerlei vragen beantwoorden. Wel drie keer mijn naam zeggen, en of ik in Arabische landen was geweest. En toen vroeg ze ook nog of ik in Jordanië was geweest? Ik dacht wat is dat nu voor een vraag?? Ja, daar kom ik net vandaan. Nou na nog wat van die onzin vragen en vragen over mijn stempels in mijn paspoort mocht ik toch verder!! Gelukkig maar… Ik bleef nog even bij Jan en Netty voor als zij nog vragen kregen, om ze te vertalen als dat moest. Ze konden wel een beetje Engels, maar zij kregen helemaal geen vragen meer. Nu we kunnen weer verder. Nog één keer controle van de paspoorten en weer verder lopen. Onze koffers waren nog niet opengemaakt dus ik dacht dat komt nu zeker en dat zal wel achter die deur zijn waar we door moesten. Maar het tegendeel was waar, we waren Klaar!! We mochten naar de bus en dus viel het al met al wel mee. Toch hebben we er bijna twee uur over gedaan.
In Israël kwam buschauffeur David ons ophalen. De gids die zal pas maandag komen. We reden gelijk naar het hotel in Tiberias. Het landschap was prachtig. Weer anders dan in Jordanië. Het was niet zo heel ver rijden naar het hotel. Daar aangekomen kregen we een welkoms drankje en de sleutel. Ik ging maar gelijk naar de kamer en douche… best een mooie kamer had ik, volgens mij net nieuw gemaakt, het rook er in ieder geval nog naar de verf en de douche is ook erg mooi wel klein maar een cabine en niet zo’n stom gordijn, dat de hele tijd tegen je aan gaat plakken ;).
Na het eten en de dag afsluiting gingen we nog even koffie/thee drinken en borrelen, ik nam een warme chocomel de thee ben ik na een paar dagen meestal zat dus warme chocomel was wel weer eens lekker dan. En hij was ook echt super lekker! Met opgeklopte melk… hmmm.
Er is nog een groep van drietours in het hotel. Daar zat een stel in die Edith en Cees kende. Een man uit die groep begon zo tegen mij te praten. Ik kende hem eigenlijk niet, maar ik dacht ik klets wel wat met die meneer wel gezellig!
Zondag 29 maart
Hmm een dagboek bij houden is toch nog best een heel werk…maar ik hou het vol anders weet ik echt niet meer wat er is gebeurd. We maken zoveel mee op één dag! Ik weet nu soms al niet meer wat we hebben gedaan. Jullie willen trouwens dat ik een reisverslag ga maken, ik ga mijn best doen hoor! Ik wil het natuurlijk ook op mijn site zetten, dus tja… en het is leuk voor later. Overigens zet ik hier natuurlijk niet alles in wat ik in mijn dagboek heb geschreven ;) dat is soms ook niet zo relevant voor iedereen dus…
Vandaag was een vrije dag dat is wel lekker even wat voor je zelf even relaxt en genieten van de zondag wel op een andere manier dan ik gewend ben in Nederland.
We zitten nu aan het meer van Galilea dit meer heeft drie namen dus misschien kennen jullie het wel onder een andere naam:
- meer van Galilea
- meer van Genezareth
- meer of zee van Tiberias
We gingen om een uurtje of elf naar het YMCA kapel aan het meer, om hier een kerkdienstje te houden. Vanuit de kapel keek je zo het meer over. Dat was wel bijzonder. De verhalen die Addie vertelde gingen zo ook meer leven. Na de dienst was het tiet voor à bakkie en à plakkie zouden ze in mijn dorp zeggen. Koffie/thee met cake. We zaten heerlijk in de zon en keken wederom uit over het meer. Ik vond het echt geweldig… nou heb ik wel heel veel met water dus misschien dat het daar aan lag. Nadat we verzadigd waren van de lekkernijen gingen we naar het restaurant. Hier konden we kiezen uit schnitzel en Petrusvis, de meeste kozen voor het laatste. We kregen er nog wat lekkere dingetjes bij en patat. Nadat we waren uitgegeten zijn we nog even naar het dorpje geweest, tja het is hier geen zondag en ik wilde ook een aantal kaartjes kopen en vandaag en volgende week zondag zijn de enige vrije dagen dus toch maar even kijken. Bovendien moest ik wel nu de kaarten versturen anders kwamen ze pas aan als ik al thuis was en dat is natuurlijk niet leuk. Met Matty & Joop en Liddy & Cees ben ik even de stad in gegaan. Kaarten hadden we zo gevonden, alleen postzegels moest je bij het postkantoor halen. Daar was een wat ingewikkeld nummertjes systeem, maar gelukkig was er een aardige portier (of zoiets) die ons wel wilde helpen. Wij hadden nummer 52 en nummer 40 was aan de beurt, das nog lang wachten en we hadden niet zoveel tijd :(. We dachten dus dat gaan we nooit redden, over ongeveer 20 minuten zou de bus weg gaan, dus moesten we daar weer zijn. Het ging redelijk snel alleen bij de laatste voor ons ging het heel lang duren. Maar toen waren we toch eindelijk aan de beurt… de mannen waren alvast terug gegaan zo konden zij zeggen dat de bus nog even moest wachten. Het was nog even een gedoe met geld maar uiteindelijk kwam alles goed en zijn we snel naar de bus terug gelopen en precies op tijd kwamen we daar weer aan we hadden zelfs nog één minuut over, hadden we dus niet hoeven te rennen.
Bij het Hotel gingen we heerlijk op het gazon liggen zonnen. Na een tijdje ging ik met Lidy & Jan en Matty & Joop een stuk wandelen naar de stad. We hebben de kaarten gepost, ben benieuwd wanneer ze aan komen? In de stad gingen we even wat drinken op het terras, we konden niet met euro’s betalen dus we hadden bijna moeten afwassen… maar gelukkig konden we wat euro’s ruilen voor sjekkels in de winkel die aan de overkant was.
Toen we bijna bij het hotel waren, kwamen we een vrouw tegen die tegen ons begon te praten en naar een kat wees. Ze zei iets van: “freedom, freedom”. Ik dacht die kat is aangereden en gewond of zo. Maar toen ik hem zag, zag ik dat er een glazen pot om zijn kop zat. Echt heel zielig. Er had waarschijnlijk iets van vis in gezeten? En de kat zal wel gedacht hebben das lekker… Alleen toen kon hij er dus niet meer uit en zat hij met zijn kop klem in een glazen pot. Jan ging kijken en probeerde de pot er af te rukken, maar dat lukte niet. Het beestje raakte wel een beetje in paniek. Jan pakte een steen en probeerde zo het glas stuk te slaan. Dit lukte bij de tweede keer. Die kat nam een SPRONG!!!! En vloog de weg over. KNAL tegen een auto, ik schrok me kapot, ik dacht nu is hij toch nog dood? Maar hij rende weg… we denken dat hij geluk heeft gehad want het glas zat nog wel om zijn nek na die botsing hoorde je het glas breken dus nu was hij weer bevrijd. De vrouw stond al die tijd ook nog te kijken, ze stond daar heel geschokt, ze zal ook wel gedacht hebben, “nu wordt hij nog aangereden”. Ik stelde haar gerust en zei: “he’s free”.
Zo was het maar goed dat we een andere weg waren in geslagen zo heeft Jan weer een kat gered :).
Nou dat was het voor deze dag… morgen is er weer een nieuwe drukke dag.
Vandaag was een vrije dag dat is wel lekker even wat voor je zelf even relaxt en genieten van de zondag wel op een andere manier dan ik gewend ben in Nederland.
We zitten nu aan het meer van Galilea dit meer heeft drie namen dus misschien kennen jullie het wel onder een andere naam:
- meer van Galilea
- meer van Genezareth
- meer of zee van Tiberias
We gingen om een uurtje of elf naar het YMCA kapel aan het meer, om hier een kerkdienstje te houden. Vanuit de kapel keek je zo het meer over. Dat was wel bijzonder. De verhalen die Addie vertelde gingen zo ook meer leven. Na de dienst was het tiet voor à bakkie en à plakkie zouden ze in mijn dorp zeggen. Koffie/thee met cake. We zaten heerlijk in de zon en keken wederom uit over het meer. Ik vond het echt geweldig… nou heb ik wel heel veel met water dus misschien dat het daar aan lag. Nadat we verzadigd waren van de lekkernijen gingen we naar het restaurant. Hier konden we kiezen uit schnitzel en Petrusvis, de meeste kozen voor het laatste. We kregen er nog wat lekkere dingetjes bij en patat. Nadat we waren uitgegeten zijn we nog even naar het dorpje geweest, tja het is hier geen zondag en ik wilde ook een aantal kaartjes kopen en vandaag en volgende week zondag zijn de enige vrije dagen dus toch maar even kijken. Bovendien moest ik wel nu de kaarten versturen anders kwamen ze pas aan als ik al thuis was en dat is natuurlijk niet leuk. Met Matty & Joop en Liddy & Cees ben ik even de stad in gegaan. Kaarten hadden we zo gevonden, alleen postzegels moest je bij het postkantoor halen. Daar was een wat ingewikkeld nummertjes systeem, maar gelukkig was er een aardige portier (of zoiets) die ons wel wilde helpen. Wij hadden nummer 52 en nummer 40 was aan de beurt, das nog lang wachten en we hadden niet zoveel tijd :(. We dachten dus dat gaan we nooit redden, over ongeveer 20 minuten zou de bus weg gaan, dus moesten we daar weer zijn. Het ging redelijk snel alleen bij de laatste voor ons ging het heel lang duren. Maar toen waren we toch eindelijk aan de beurt… de mannen waren alvast terug gegaan zo konden zij zeggen dat de bus nog even moest wachten. Het was nog even een gedoe met geld maar uiteindelijk kwam alles goed en zijn we snel naar de bus terug gelopen en precies op tijd kwamen we daar weer aan we hadden zelfs nog één minuut over, hadden we dus niet hoeven te rennen.
Bij het Hotel gingen we heerlijk op het gazon liggen zonnen. Na een tijdje ging ik met Lidy & Jan en Matty & Joop een stuk wandelen naar de stad. We hebben de kaarten gepost, ben benieuwd wanneer ze aan komen? In de stad gingen we even wat drinken op het terras, we konden niet met euro’s betalen dus we hadden bijna moeten afwassen… maar gelukkig konden we wat euro’s ruilen voor sjekkels in de winkel die aan de overkant was.
Toen we bijna bij het hotel waren, kwamen we een vrouw tegen die tegen ons begon te praten en naar een kat wees. Ze zei iets van: “freedom, freedom”. Ik dacht die kat is aangereden en gewond of zo. Maar toen ik hem zag, zag ik dat er een glazen pot om zijn kop zat. Echt heel zielig. Er had waarschijnlijk iets van vis in gezeten? En de kat zal wel gedacht hebben das lekker… Alleen toen kon hij er dus niet meer uit en zat hij met zijn kop klem in een glazen pot. Jan ging kijken en probeerde de pot er af te rukken, maar dat lukte niet. Het beestje raakte wel een beetje in paniek. Jan pakte een steen en probeerde zo het glas stuk te slaan. Dit lukte bij de tweede keer. Die kat nam een SPRONG!!!! En vloog de weg over. KNAL tegen een auto, ik schrok me kapot, ik dacht nu is hij toch nog dood? Maar hij rende weg… we denken dat hij geluk heeft gehad want het glas zat nog wel om zijn nek na die botsing hoorde je het glas breken dus nu was hij weer bevrijd. De vrouw stond al die tijd ook nog te kijken, ze stond daar heel geschokt, ze zal ook wel gedacht hebben, “nu wordt hij nog aangereden”. Ik stelde haar gerust en zei: “he’s free”.
Zo was het maar goed dat we een andere weg waren in geslagen zo heeft Jan weer een kat gered :).
Nou dat was het voor deze dag… morgen is er weer een nieuwe drukke dag.
Abonneren op:
Posts (Atom)