donderdag 16 juli 2009

Daar is het EINDELIJK!!!

Dit mooie boekje kreeg ik van Lillian op mijn verjaardag... hierin kon ik alle leuke belevenissen opschrijven die ik in Jordanië & Israël zou mee maken... maar ook alle niet zo leuke belevenissen natuurlijk... Lil ik ben er echt super blij mee :-D en ik heb er ook goed gebruik van gemaakt hoor...

Ik heb nu eindelijk het verslag af, het heeft wat langer geduurt dan ik dacht. Maar in mei was ik erg druk met veel bruiloften en het werd ook nog eens lekker weer :) allemaal kleinigheidjes die het een beetje ophielden... maar het is nu toch echt af en het staat ook op mijn blog. Het is wel erg lang geworden... dat komt omdat je op een rondreis gewoon veel mee maakt op één dag. Voor diegene die dit wel gaan lezen, hoop ik dat jullie het leuk vind...

voor de foto's klik hier:
http://dushii-me.blogspot.com/2009/06/daar-zijn-ze-dan-eindelijk.html
http://dushii-me.blogspot.com/2009/04/foto-van-de-eerste-week-jordanieisrael.html

hmm beetje vreemd want ik kon niet kopieren vanuit word waardoor ik nu geen hyperlink krijg maar een gewone link, wat niet zo mooi staat!!! dus als iemand weet hoe dat anders kan?? hoor ik dat ook graag!!!

Veel lees plezier!!!!!!

Donderdag 26 maart

Vandaag begint een onvergetelijke reis naar Jordanië en Israël. Begin deze maand hadden we al kennis gemaakt met elkaar. Dus toen we op schiphol aankwamen was het niet helemaal vreemd. Toch ging ieder nog zijn eigen weg, nadat we waren ingecheckt. Toen ik op schiphol kwam stond er een klein groepje, waarmee ik door de douane ging. Mijn vader belde mij toen nog, wat de douane niet zo leuk vond aan zijn gezicht te zien. Hij vroeg dan ook, een beetje boos, waar ga je naar toe? Naar Amman zei ik. Dan is het goed en ik mocht gelukkig doorlopen.

Op schiphol ging ieder eigenlijk nog zijn eigen weg, er waren erbij die gingen shoppen, koffie drinken, of gewoon lekker zitten en kijken naar de vliegtuigen… Tot we bij de gate kwamen, hier kwamen we allemaal elkaar weer tegen en gingen ook tegelijk het vliegtuig in. We zaten wel een beetje verspreidt in het vliegtuig. Ik zat helemaal alleen, met niemand naast mij. Kon dus lekker liggen als ik wilde. Het was een mooi vliegtuig, iedereen had een privé scherm, waar hij/zij de route van het vliegtuig op kon volgen, of een film kon kijken, en zelfs spelletjes op kon spelen!!! De komende vijf uur hoefden we ons dus niet te vervelen…
Daarbij kregen we ook nog heerlijk eten en drinken uitgedeeld. Dus het was goed vertoeven.

De vlucht is goed verlopen en op het vliegveld in Amman werden we opgehaald door een agent van het reisbureau en met de bus naar het hotel gebracht. We reden langs bouwputten waar je zo vanaf de weg naar beneden kon kijken. Gelukkig hadden we een goede chauffeur en kwamen we veilig in het hotel aan om ongeveer 00.00uur? Die nacht werd de tijd verzet, dus we hadden nu twee uur verschil met Nederland. Nadat de sleutels waren uitgedeeld kregen we nog een broodje en drinken. En toen ging iedereen richting kamer om daar te gaan slapen.

Vrijdag 27 maart

Vanochtend werden de meeste om 05.00 uur wakker van de Imam die moslims oproept om hun morgen gebed te beginnen. Gelukkig kunnen we zelf nog 2,5 uur blijven liggen en voor diegene die dat kunnen ook slapen… Als je niet te veel last had van het lawaai van de markt.
Om 07.30uur werden we gewekt door de wake-up call. Nou ja dat was de bedoeling! Bij een aantal was de “wekker” niet af gegaan.

Na een heerlijk ontbijt, met keuze uit warm eten (voor de liefhebbers van een Engels ontbijt) of gewoon koffie/thee en een broodje met beleg of yoghurt. Gingen we opstap, omdat er dus een aantal niet gewekt waren, gingen we iets later weg dan gepland.

Khalifeh onze gids vertelde in de bus al verschillende dingen over Amman. Als eerste gingen we naar de heuvel met de citadel, daar staan nog overblijfselen van de tempel van Hercules. Daar is ook één van de eerste christelijke kerken gebouwd. De overblijfselen hiervan hebben wij bekeken.

De stad Amman is gebouwd op zeven heuvels en heette vroeger Rabbat Ammon (ijzertijd) weer later Philadelphia (hellenistisch-Romeins) Het rijk van de Ammonieten in de bijbel. Je hebt nu een oud en nieuw gedeelte en het is indrukwekkend uit gestrekt.

Er was ook een soort Hotel? (ik kwam dit tegen op Internet en daar stond dat het een moskee was) maar Khalifeh zei dat het (ook) een soort hotel was voor karavaans. Dat de reizigers hier konden uitrusten en de kamelen drinken konden geven.
We hebben nog even in een museum rond gekeken en toen zijn we weer verder op weg gegaan. Eerst hebben we toen een kopje koffie/thee gedronken. Heerlijke oploskoffie uit een zakje in heet water… “HEERLIJK” Ik ben blij dat ik thee had, ook al was dat ook bijna zwart!

Waar we net boven op de berg, het nog koud hadden en het winderig was. Zaten we hier heerlijk in de zon en was het ook lekker warm. Ik (Anouk) had een sjaal om geslagen, als een hoofddoek. Ik kreeg gelijk complimenten van de plaatselijke bevolking dat het mooi was en of ik al getrouwd was?!? Nou nee, maar ik ben ook niet van plan om hier te trouwen ;).

Maar goed, toen onze “heerlijke” koffie uhhum op was, gingen we weer verder. We bezochten het theater. Je had twee theaters een grote en een kleine… De kleinere was voornamelijk voor privé gelegenheden of kleinere evenementen.
Daarna gingen we naar het grote theater waar wel 6000 man in kon, in het kleine theater konden 500 man in. Echt heel erg groot het theater. Dat merk je vooral, vond ik, als je helemaal boven op stond. Na even rond gelopen te hebben en in de musea gekeken te hebben, gingen we snel weer verder. Op weg naar de st. Joriskerk, waar de mozaïekvloer lag. De mozaïek is een kaart die het Heilige land laat zien.

Inmiddels was het al 15.30 uur en was het tijd om te lunchen, nou ja je zou zeggen lunchen?? Zo laat nog!! En dan krijg je ook nog een uitgebreid warmbuffet!! Ondanks dat het ontbijt goed was, gaat het eten er wel in!

Na het eten gingen we eerst nog even naar een mozaïek fabriek en daarna naar de berg Nebo. Op de berg Nebo zag Mozes het beloofde land. Dit konden wij ook zien, alleen was het een beetje heiig dus we zagen helaas niet zo goed. Eigenlijk zouden we hier ’s ochtends heen gaan. Maar het gebeurde wel eens dat, het programma wijzigde(omgedraaid werd). Misschien hadden we vanochtend mooier weer gehad, maar je kan het nooit zeggen natuurlijk…
Het was wel bijzonder om daar te staan, en zo uit te kijken over het land Israël, wat je ervan kunt zien dan. Addie las ook nog het Bijbelgedeelte voor over Mozes op de Berg Nebo.

Hierna gingen we weer terug naar het hotel, douche, eten en een dagsluiting en naar bed ;)…
De dagafsluiting was beneden in een zaaltje, we gingen hier met een andere lift. De medewerker van het hotel had wel verteld dat we eerst naar de zevende verdieping terug moesten, hier was namelijk de lobbie. Maar daar had ik niet meer aangedacht. Dus toen ik naar boven ging samen met Hennie en we op de vierde verdieping hadden gedrukt kwamen we in een donker gat terecht waar het waaide, het leek wel buiten?? Hennie ging er nog wel even uit maar ik dacht wat gaan we nu weer beleven, dit is niet goed. Ik ga er niet uit. Straks zit ik weer opgesloten, net als in Hilvertshof. Later bleek dat het, de parkeergarage was. Toen we daar zo uit kwamen wist ik ook gelijk weer dat die jongen had gezegd dat we eerst naar de zevende moesten gaan.

Zaterdag 28 maart

Ben je net gewend aan het hotel, ga je alweer weg… Vandaag gaan we dus de grens over naar Israël. Maar eerst gaan we nog heel veel andere dingen bekijken. Als eerste naar de Jabok, over deze rivier is Jacob en zijn familie, slaven en vee overgestoken. Jacob bleef de nacht nog alleen achter, en vocht toen met een man, die hem op het heupgewricht sloeg waardoor Jacob voor de rest van zijn leven mank liep. Dit verhaal staat in Gen. 32: 23-33 De Jabok heet nu zarga. Daarna gaan we naar Jerash.

Vandaag bleef het gelukkig rustig, geen markt en zelfs de Imam heb ik niet meer gehoord. Toen ik opstond en uit het raam keek was het bewolkt :( hmm das niet zo leuk dacht ik… maar later trok het wel weer bij al bleef het wel wat fris. Vrijdag is een vrije dag voor de Islamitische wereld het was dus aardig rustig, ik was benieuwd hoe dat vandaag was. Ik vond het vandaag ook niet erg druk, maar ik hoorde later dat de scholen en overstaandheden vrijdag en zaterdag vrij hebben.
We gingen dus als eerste naar de Jabok, hier bleven we maar heel kort. Er was verder ook niet zo heel veel te zien. Al gingen sommigen van ons wel bomen, planten en bloemen op zoeken en fotograferen. (dat was de rest van de vakantie ook zo :) maar er zijn natuurlijk wel een heleboel mooie bloemen en bomen…)
Nadat we bij de Jabok waren geweest, gingen we naar Jerash. We reden door het Gilath gebergte Dit is echt onbeschrijfelijk hoog en groot, ik voelde me echt heel klein.

Bij Jerash aangekomen gingen we eerst koffie/thee drinken en daarna begonnen we aan de rondleiding die ongeveer twee uur zou duren. We zagen vele oude resten van tempels en kerken en pleinen. Best mooi om te zien.

Khalifeh de gids, had op een gegeven moment blaadjes geplukt, spoelde ze af met een flesje water en begon deze op te eten?! Iedereen dacht wat doet hij nu… Volgens hem was het goed voor de mannelijke krachten en liet ons ook proeven. Wat twijfelend namen een aantal van ons een stukje en aten het op. Het smaakte naar radijs, maar wat het nou precies was weet ik niet. Later maakte we er nog een grapje over, omdat hij later ineens zo haastig en wild was… zeiden we dat komt vast door die blaadjes.

In het theater waren manen van de Koninklijke garde op een trommel en een doedelzak aan het spelen, hier hebben we natuurlijk even gekeken en foto’s gemaakt.

Na een tijdje kwamen we bij de tempel van Artemis. Een mooie tempel die mooie zuilen heeft. Die zuilen zijn super hoog en heel breed. Khalifeh vertelde dat de zuilen altijd bewogen “whispering”. Ik keek omhoog en zag ze inderdaad bewegen, ja dacht ik dat komt gewoon door de lucht en de wolken en misschien ben ik wel duizelig omdat je dan omhoog kijkt…
Maar ze lieten zien dat ze echt bewogen, door er een steentje en een lepel onder te leggen, je zag de lepel zo heen en weer gaan. Dus de zuilen bewegen ook echt. Ik verbeelde het mij niet. De gids vertelde dat dit ook de reden was dat ze met aardbevingen altijd zijn blijven staan.

Na nog wat te hebben bekeken gingen we lunchen. Ik wil het jullie eigenlijk besparen, hoe de wc waren, maar ik wil er toch wat over zeggen. De wc’s waren niet om aan te zien, geen slot op de deur, waardoor je half in de spagaat op de wc moet hangen omdat deze natuurlijk door jan en alle vrouw gebruikt wordt, kleine benauwde hokjes, wc’s die niet meer doorspoelen en wc papier wat op de grond ligt te rollen… als je het niet afgepast bij de deur krijgt. Echt verschrikkelijk… nou genoeg geklaagd over de wc’s…

Na de lunch gingen we op weg naar Israël. We hadden allemaal verhalen gehoord over dat je heel lang moet wachten je koffers en tassen moet uitpakken, geen aangebroken levensmiddelen mee mocht nemen etc. etc. Maar het viel gelukkig allemaal mee. We moesten wel steeds onze paspoorten laten zien, eerst in de bus. Er was één echtpaar dat even hun paspoort kwijt was, dat werd dus zoeken… “waar zijn ze nou?” toch in de koffer per ongeluk?? Of toch niet?? Nog een keer kijken in de jas en ja hoor! Gelukkig daar zijn ze dan toch… pfff wat een opluchting. We mochten verder, nog geen 100 meter verder stopten we echter al weer en moesten we uitstappen met onze koffer om deze door een scanapparaat te halen. Alles in orde dus weer in de bus… weer 100 meter verder weer uit de bus paspoort controle (weer) dit duurde iets langer… De een moest zijn duim ergens op drukken en de ander moest weer door een webcam kijken. Khalifeh had hier voor ons de visums geregeld. Toen ook hier alles was geregeld namen we afscheid van Kalifeh en reden we met de bus verder. Weer controle in de bus kwamen ze weer naar onze paspoorten kijken en de bus werd aan de onderkant gecontroleerd. Nog een klein stukje rijden en we mogen weer de bus uit en nemen dan ook afscheid van Mohammed de driver… hij reed goed, alleen hadden we soms zulke steile straatjes dat je denkt gaat die bus dat redden?!? Maar het lukte altijd ben dus benieuwd hoe dat in Israël gaat…

Nou de grens van Jordanië ging goed nu nog de controle bij Israël en dan zijn we echt in Israël. De rij viel mee, dus we waren zo door de koffer controle en hier hoefde mijn koffer en tas nog niet open, ondanks de fles water die er toch echt wel zichtbaar in zat! Je paspoort werd ook nog gecontroleerd en nadat je koffer door het scanapparaat was gehaald moest je naar de douane. Volgens Addie maakte het niet uit in welke rij ik ging staan, ik was namelijk als eerste samen met Addie. Ik ging dus bij de kortste rij staan. Jan en Netty kwamen later ook bij mij staan. Alleen had Addie bij de balie waar zij stond gezegd dat ze als groep was. En daar stond ik dus niet. Ik moest dus allerlei vragen beantwoorden. Wel drie keer mijn naam zeggen, en of ik in Arabische landen was geweest. En toen vroeg ze ook nog of ik in Jordanië was geweest? Ik dacht wat is dat nu voor een vraag?? Ja, daar kom ik net vandaan. Nou na nog wat van die onzin vragen en vragen over mijn stempels in mijn paspoort mocht ik toch verder!! Gelukkig maar… Ik bleef nog even bij Jan en Netty voor als zij nog vragen kregen, om ze te vertalen als dat moest. Ze konden wel een beetje Engels, maar zij kregen helemaal geen vragen meer. Nu we kunnen weer verder. Nog één keer controle van de paspoorten en weer verder lopen. Onze koffers waren nog niet opengemaakt dus ik dacht dat komt nu zeker en dat zal wel achter die deur zijn waar we door moesten. Maar het tegendeel was waar, we waren Klaar!! We mochten naar de bus en dus viel het al met al wel mee. Toch hebben we er bijna twee uur over gedaan.

In Israël kwam buschauffeur David ons ophalen. De gids die zal pas maandag komen. We reden gelijk naar het hotel in Tiberias. Het landschap was prachtig. Weer anders dan in Jordanië. Het was niet zo heel ver rijden naar het hotel. Daar aangekomen kregen we een welkoms drankje en de sleutel. Ik ging maar gelijk naar de kamer en douche… best een mooie kamer had ik, volgens mij net nieuw gemaakt, het rook er in ieder geval nog naar de verf en de douche is ook erg mooi wel klein maar een cabine en niet zo’n stom gordijn, dat de hele tijd tegen je aan gaat plakken ;).

Na het eten en de dag afsluiting gingen we nog even koffie/thee drinken en borrelen, ik nam een warme chocomel de thee ben ik na een paar dagen meestal zat dus warme chocomel was wel weer eens lekker dan. En hij was ook echt super lekker! Met opgeklopte melk… hmmm.
Er is nog een groep van drietours in het hotel. Daar zat een stel in die Edith en Cees kende. Een man uit die groep begon zo tegen mij te praten. Ik kende hem eigenlijk niet, maar ik dacht ik klets wel wat met die meneer wel gezellig!

Zondag 29 maart

Hmm een dagboek bij houden is toch nog best een heel werk…maar ik hou het vol anders weet ik echt niet meer wat er is gebeurd. We maken zoveel mee op één dag! Ik weet nu soms al niet meer wat we hebben gedaan. Jullie willen trouwens dat ik een reisverslag ga maken, ik ga mijn best doen hoor! Ik wil het natuurlijk ook op mijn site zetten, dus tja… en het is leuk voor later. Overigens zet ik hier natuurlijk niet alles in wat ik in mijn dagboek heb geschreven ;) dat is soms ook niet zo relevant voor iedereen dus…

Vandaag was een vrije dag dat is wel lekker even wat voor je zelf even relaxt en genieten van de zondag wel op een andere manier dan ik gewend ben in Nederland.

We zitten nu aan het meer van Galilea dit meer heeft drie namen dus misschien kennen jullie het wel onder een andere naam:
- meer van Galilea
- meer van Genezareth
- meer of zee van Tiberias

We gingen om een uurtje of elf naar het YMCA kapel aan het meer, om hier een kerkdienstje te houden. Vanuit de kapel keek je zo het meer over. Dat was wel bijzonder. De verhalen die Addie vertelde gingen zo ook meer leven. Na de dienst was het tiet voor à bakkie en à plakkie zouden ze in mijn dorp zeggen. Koffie/thee met cake. We zaten heerlijk in de zon en keken wederom uit over het meer. Ik vond het echt geweldig… nou heb ik wel heel veel met water dus misschien dat het daar aan lag. Nadat we verzadigd waren van de lekkernijen gingen we naar het restaurant. Hier konden we kiezen uit schnitzel en Petrusvis, de meeste kozen voor het laatste. We kregen er nog wat lekkere dingetjes bij en patat. Nadat we waren uitgegeten zijn we nog even naar het dorpje geweest, tja het is hier geen zondag en ik wilde ook een aantal kaartjes kopen en vandaag en volgende week zondag zijn de enige vrije dagen dus toch maar even kijken. Bovendien moest ik wel nu de kaarten versturen anders kwamen ze pas aan als ik al thuis was en dat is natuurlijk niet leuk. Met Matty & Joop en Liddy & Cees ben ik even de stad in gegaan. Kaarten hadden we zo gevonden, alleen postzegels moest je bij het postkantoor halen. Daar was een wat ingewikkeld nummertjes systeem, maar gelukkig was er een aardige portier (of zoiets) die ons wel wilde helpen. Wij hadden nummer 52 en nummer 40 was aan de beurt, das nog lang wachten en we hadden niet zoveel tijd :(. We dachten dus dat gaan we nooit redden, over ongeveer 20 minuten zou de bus weg gaan, dus moesten we daar weer zijn. Het ging redelijk snel alleen bij de laatste voor ons ging het heel lang duren. Maar toen waren we toch eindelijk aan de beurt… de mannen waren alvast terug gegaan zo konden zij zeggen dat de bus nog even moest wachten. Het was nog even een gedoe met geld maar uiteindelijk kwam alles goed en zijn we snel naar de bus terug gelopen en precies op tijd kwamen we daar weer aan we hadden zelfs nog één minuut over, hadden we dus niet hoeven te rennen.

Bij het Hotel gingen we heerlijk op het gazon liggen zonnen. Na een tijdje ging ik met Lidy & Jan en Matty & Joop een stuk wandelen naar de stad. We hebben de kaarten gepost, ben benieuwd wanneer ze aan komen? In de stad gingen we even wat drinken op het terras, we konden niet met euro’s betalen dus we hadden bijna moeten afwassen… maar gelukkig konden we wat euro’s ruilen voor sjekkels in de winkel die aan de overkant was.

Toen we bijna bij het hotel waren, kwamen we een vrouw tegen die tegen ons begon te praten en naar een kat wees. Ze zei iets van: “freedom, freedom”. Ik dacht die kat is aangereden en gewond of zo. Maar toen ik hem zag, zag ik dat er een glazen pot om zijn kop zat. Echt heel zielig. Er had waarschijnlijk iets van vis in gezeten? En de kat zal wel gedacht hebben das lekker… Alleen toen kon hij er dus niet meer uit en zat hij met zijn kop klem in een glazen pot. Jan ging kijken en probeerde de pot er af te rukken, maar dat lukte niet. Het beestje raakte wel een beetje in paniek. Jan pakte een steen en probeerde zo het glas stuk te slaan. Dit lukte bij de tweede keer. Die kat nam een SPRONG!!!! En vloog de weg over. KNAL tegen een auto, ik schrok me kapot, ik dacht nu is hij toch nog dood? Maar hij rende weg… we denken dat hij geluk heeft gehad want het glas zat nog wel om zijn nek na die botsing hoorde je het glas breken dus nu was hij weer bevrijd. De vrouw stond al die tijd ook nog te kijken, ze stond daar heel geschokt, ze zal ook wel gedacht hebben, “nu wordt hij nog aangereden”. Ik stelde haar gerust en zei: “he’s free”.
Zo was het maar goed dat we een andere weg waren in geslagen zo heeft Jan weer een kat gered :).

Nou dat was het voor deze dag… morgen is er weer een nieuwe drukke dag.

Maandag 30 april

Vandaag weer een nieuwe dag, weer één met veel bezichtigingen. Als eerste gingen we naar de berg der Zaligsprekingen. Waar Jezus de bergrede heeft gehouden, dit staat in Mat. 5. Boven op de berg was een kapel gebouwd, op elke heilige plaats is een kerk gebouwd dus dat is niet zo verwonderlijk. Voor de kapel heeft Addie of was het deze keer Cees? de berg rede nog voor gelezen. In de kapel was een mis bezig. Je mocht er wel naar binnen gaan, je verstond er alleen niets van. Maar ik heb maar een beetje rond gekeken in het kapelletje. In de koepel van de kapel, waren ramen waarin, in het glas in lood de zaligsprekingen stonden geschreven in het Hebreeuws. Er waren ook schilderrijen, over de lijdensweg van Jezus. Buiten was het ook mooi aangelegd, alleen is het wel vol met toeristen. We gingen weer met de bus verder, nou ja verder denk dat we iets meer als 100 meter hebben gereden toen mochten we er alweer uit. Hier gingen we een wandeling naar beneden maken. Het was een mooie wandeling je liep zo tussen de bloemenvelden zeg maar… en als je naar links keek kon je het meer over kijken. Er werden wederom veel foto’s van bloemen gemaakt…

Iedereen is heel beneden aangekomen, wat nog wel lastig was, het laatste stukje was namelijk best stijl en je moest goed uitkijken waar je je voeten neer zetten. Toen we dan beneden aan kwamen moesten we nog even wachten op de bus, die ons naar een restaurantje bracht, waar we thee en koffie gingen drinken ( we hadden trouwens een andere buschauffeur gekregen, ik weet alleen niet hoe hij heet).

De koffie en thee is nog een verhaal apart. Ze drinken hier van die poederkoffie uit een zakje wat je in je kopje doet en dan heet water er over. Das echt smerig, denk ik, zo ziet het er namelijk wel uit er drijft namelijk allemaal prut in enzo. De thee komen ze hier al aangemaakt brengen dus je kan hem niet op je eigen smaak maken. En meestal zit het zakje er nog in en is het zwarte thee… Maar goed na wat gemopper en gelach om de koffie (je kan er maar beter om lachen dan gaan huilen) gingen we weer verder. We gingen nu naar Capernaum. Hier zou het huis van de schoonmoeder van Petrus hebben gestaan. Waar deze gestaan heeft, staat nu een kerk, verrassend he ;)… Maar de kerk was wel mooi gebouwd, de kerk was boven de fundamenten gebouwd van het huis. Zo kon je dus, de fundamenten zien. In het midden van de kerk, kan je ook naar beneden kijken naar de fundamenten.
Aan het begin kom je eerst nog een beeld tegen van Petrus die twee sleutels bij zich draagt, voor de hemel en de aarde, omdat Petrus de toegangspoort is.

Er lagen ook brokstukken van zuilen met daarop het reliëf van zeven vruchten: druiven; dadels; olijfen; vijgen; granaatappel; gerst en tarwe. Anneke vertelde een verhaal, dat er in de granaatappel 613 pitten zouden zitten en dit is ook het aantal goede werken wat de Jood moet doen. De andere vruchten hebben ook een betekenis, maar die werden niet verteld.

Na wat hebben rondgelopen, gingen we terug naar de bus en vervolgde we onze weg naar Tabga. Hier zou Jezus aan zijn discipelen zijn verschenen toen zij de hele nacht hadden gevist maar niets hadden gevangen. Jezus zei toen dat ze de netten aan de andere kant moesten uitgooien. Dit verhaal kan je o.a. lezen in Luc. 21
Ook zijn we daar in een kerk geweest, waar een mozaïek was van het verhaal van de wonderbaarlijke spijziging Mat. 14:13-21 op de mozaïek stonden alleen vier broden afgebeeld maar Anneke zegt dan: “dat Jezus zegt ik ben het brood”, zo kom je dan op vijf.

Anneke verteld over cactussen die langs de weg staan, die cactussen heetten Sabras. Deze zijn ruw en heeft vervellende doorns, maar is heel zoet van binnen. De kinderen die in Israël worden geboren noemen ze ook Sabras. Omdat ze net zo zijn als die schil. Ze zijn ruw en niet erg beleefd en nog iets maar dat weet ik niet meer, maar zoet van binnen.

Na de lunch, een stokbroodje met kaas of tonijn, gingen we met een treintje door de kiboets. Waar we dus zo ongeveer het verhaal hoorde over het ontstaan, alleen sommige stukken werden overgeslagen. Dat mochten we vast niet horen… We reden ook door een bananenplantage en kregen hier uitleg over hoe de bananen werden gekweekt.

Toen we weer terug kwamen, was het ineens gaan waaien. Net als in de bijbel staat geschreven dat er opeens wind komt op steken… Gelukkig konden we nog wel met het bootje varen. Alleen gingen we nu niet helemaal naar de overkant maar tot halverwege en weer terug. Was echt heerlijk die opspattende golven tegen je aan… en dan erbij bedenken dat zo’n 2000 jaar geleden Jezus hier over het water liep of dat andere verhaal over de storm.

Op weg naar het hotel gingen we over de Jordaan waar die uit het meer stroomt. Op deze plek werd ook gedoopt en we gingen hier even kijken. Dat was aan de ene kant wel mooi en bijzonder, maar aan de andere kant dacht ik: “hoeveel betekend het als je als toerrist je hier zo massaal laat dopen?!? Een aantal uit de groep zeiden nog nou Anouk als je nog wil laten dopen… maar ik zei dat hoeft niet meer hoor ik ben één keer gedoopt en dat is goed.

De dagafsluiting deden we gezamenlijk met een groep die dezelfde reis als ons deed, alleen dan andersom, zij waren in Jeruzalem begonnen. Zij wilden graag samen met ons zingen, dus vandaar de gezamenlijke afsluiting.

Dinsdag 31 maart

Vanochtend moesten we vroeg op. Het was schitterend weer.
Ik ging bij de achter deur zitten in de bus, op een gegeven moment keek ik naar beneden, dat had ik misschien beter niet kunnen doen. Want er zat een gigantische kier, tussen de deur. Vandaar dus dat het tochtte, dat was ook de reden dat ik naar beneden keek.
Eerst gingen we naar een natuurpark: Gambla. Waar we als eerste op een dorpje of Joodse nederzetting (ruïne) uit keken. Dit dorpje zette zich af tegen het Romeinse leger en was, ondanks dat het een klein dorpje was, het leger te slim af. Dus ze hebben heel lang op zichzelf geleefd. Toen het leger toch uiteindelijk het dorp innamen, heeft de bevolking, zich van de berg af gestort (zelfdoding). Ze wilden liever dood zijn dan onderbezetting leven.

In het natuurgebied was het heerlijk rustig en kon je veel vogels horen en er waren weer volop veel mooie bloemen. In de verte hebben we de vaalgieren gezien, deze zijn hier aan het broeden.

Het was even heerlijk geen andere toeristen om je heen te hebben!!!

Toen zijn we verder gereden, eerst langs de Hermon. Vanaf een uitkijkplaats dan… hier lag ook een stuk bufferland en tegenover lag Syrië. In het buffer land was een kamp van de VN en achter ons werden we in de gaten gehouden door het Israëlische leger. Die houden daar echt alles in de gaten!! Dat was ook de enige keer, af gezien van de controles bij de grens overgang en een aantal checkpoint op de weg, dat we hier echt mee werden geconfronteerd. Overigens heb ik mij nooit onveilig gevoeld…

De reis ging verder door het Golan gebergte en het Golandal het eindpunt was Tel Dan, hier hebben we eerst geluncht en een mooie wandelinggemaakt langs de oevers van de Danrivier dit is een Bronrivier van de Jordaan. We hebben een hele tocht gemaakt over, een gebouwde brug over de rivier en stapstenen, langs watervallen en waterbronnen waar het water zo ergens uit de grond komt. Nou ja het water zoekt hier zelf zijn weg of zo en omdat er veel begroeiing is, komt het soms zo ergens vandaan of zo. Ik vond dit super gaaf om te doen!! Ik heb wel bewondering voor de ouderen in de groep die, dit ook gewoon deden!! We hebben nog een specht gehoord, maar konden hem helaas niet ontdekken, waar hij zat…

Na deze mooie tocht gingen we nog naar het dorpje Sefad, dit is een kunstenaars dorpje. Hier zijn we eigenlijk alleen maar door gewandeld. Omdat ik (en ik denk wel meerdere) best wel moe was, is dit een beetje langs mij heen gegaan.

Soms krijgen we ook echt zoveel informatie… en weet je ’s avonds niet meer precies wat je allemaal hebt gedaan.

Woensdag 1 april

Vanmorgen was het vroeg op 06.30uur was de wake-up call. We vertrekken vandaag uit Tiberias en gaan op weg naar Jeruzalem. We reizen via Laag Galilea, gisteren waren we in Hoog Galilea. Toen Jezus naar Jeruzalem ging liep hij ook langs deze weg.

We brengen eerst een bezoek aan de Tabor, dat is de berg van de verheerlijking, dit verhaal kun je o.a. lezen in Mat. 17: 1- 13. Omdat de touringcar er niet kan komen, gaan we met taxibusjes verder naar boven. De taxi waarin ik in zat sjeesde zo over de berg heen zo vlogen we naar boven. We zijn nog net niet uit de bocht gevlogen ;). We waren lekker vroeg, dus nog niet zoveel toeristen en dat vond ik wel fijn. Sommige plaatsen zijn erg toeristisch gemaakt, dat is wel jammer, want dan heb je er niet meer zoveel gevoel bij of zo.
Boven hadden we een mooi uitzicht over Jizreël dat betekend god zal zaaien, alleen weet ik niet over welke god het hier gaat want volgens mij is Jizreël een heidense plaats vanuit de bijbel. Zoals op alle heilige plaatsen in Israël is ook hier weer een kerk gebouwd. Annie las hier ook het verhaal van de verheerlijking voor.

We hadden weer een extraatje, we gingen namelijk koffie drinken in Beit She’an, hier zijn Saul en zijn zonen aan de muur de muur genageld 1 Sam. 31(: 10 staat dat dit gebeurt daar).
We konden de opgravingen zien vanaf de plek dat we koffie dronken, we keken er zo over uit en konden zo ook wat foto’s maken. We zijn er dus verder niet in geweest.

Iets noordelijker van Beit She’an zijn we zaterdag de grens over gegaan.

We rijden verder en komen nu langs een checkpoint, deze kan in de toekomst een grensovergang worden, als het deel weer van de Palestijnen wordt. Maar nu is het nog een checkpoint dus kunnen we verder gewoon doorrijden.

We gaan in Qumran lunchen, dat viel een beetje tegen, maar goed je kan niet altijd alles hebben… en over het algemeen is het eten super goed. Bij Qumran, dat is vlak bij de dode zee, zijn de dode zee rollen gevonden. Er is daar allemaal gebergte, waar je grotten in zag, waar de dode zee rollen dus hebben in gelegen.

Toen we verder reden naar Jeruzalem, kwamen we op een gegeven moment in een stuk bufferland, dat tussen Jordanië en Israël ligt. Dat stuk is beveiligd met een hek. Als je wat tegen het hek aangooit, of er dus zelf tegenaan komt gaan er alarmen af. Ik denk in een centrale of zo, dat is niet echt verteld. Het zand wat voor het hek ligt wordt ook elke week of misschien wel vaker vlak geveegd. Dit is niet de grens, de grens is namelijk de Jordaan.

Jeruzalem ligt 800 meter boven de zee spiegel en de dode zee ligt 400 meter onder de zee spiegel, We moesten dus 1200 meter klimmen en dat was best te merken aan je oren :(
En dat moeten we later in de week weer dalen…

We zijn om Jericho gereden en zo de stad Jeruzalem binnen gegaan. Waar we werden afgezet op de Olijfberg. Je hebt daar een mooi uitzicht over de stad en het tempelplein. Vanaf de Olijfberg gaan we lopend verder. Als eerste lopen we naar Dominus Flevit dit is een kerkje, het is een Latijnse benaming voor ‘meester weent’ in de bijbel staat dat Jezus om de stad moest huilen Luc 19: 37-44 dat zou dus hier zijn geweest.

Hier zijn we in een kerkje geweest en hebben toen het verhaal gelezen dat Jezus aan zijn leerlingen vroeg om een ezel te halen, waar nog niet op gereden was. Dat begint bij Luc. 19: 29 e.v. We zongen ook nog het lied Laudate omnes Gentes = “ Looft alle volken verheugt u in de Heer”.

Hierna gingen we naar de hof van Getsemane, hier staan alleen nog maar een paar hele oude olijfbomen, en er is natuurlijk weer een kerk gebouwd, de meeste mensen viel dit ook erg tegen. Voor mij viel het ook tegen, het is wel bijzonder om daar te zijn. Maar het is zo anders… je kunt dat niet echt uitleggen denk ik.

Via de Via Dolorasa lopen we verder de stad in, dit is de lijdensweg van Jezus die is uitgebeeld, elke belangrijke gebeurtenis is een statie:

• Statie I → Jezus wordt veroordeeld door Pontius Pilatus;
• Statie II → Jezus neemt het kruis op;
• Statie II → Jezus valt voor het eerst onder het kruis;
• Statie IV → Jezus ontmoet zijn moeder;
• Statie V → Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis te dragen;
• Statie VI → Veronica reikt Jezus de zweet doek aan;
• Statie VII → Jezus val voor de tweede keer onder het kruis;
• Statie VIII → Jezus spreekt de wenende vrouwen toe;
• Statie IX → Jezus valt voor de derde keer;
• Statie X → Jezus wordt van zijn kleren beroofd;
• Statie XI → Jezus wordt aan het kruis genageld;
• Statie XII → Jezus sterft aan het kruis;
• Statie XIII → de dode Jezus wordt in de armen van zijn moeder gelegd;
• Statie XIV → Jezus wordt in het graf gelegd.

Niet alle statiën worden in de bijbel genoemd. Vandaag liepen we een gedeelte (tot sowieso statie VIII) van deze weg, het andere gedeelte volgt de volgende dag.

Langs deze weg waren nu erg veel winkels logisch natuurlijk want er komen zoveel toeristen over!! Alleen niet fijn om te lopen en ik hou ook niet van winkelen, alleen als het “echt” moet.

We kwamen ook langs Bethesda, waar Jezus de man die al 38 jaar ziek was genas Joh. 5. Hier staat ook de st. Annaklooster, in dit klooster of kerk is een hele mooie akoestiek. Hier hebben we ook wat liederen gezongen, dit moest wel wat langzamer dan je gewend bent anders klinkt het nergens naar. We zongen ook weer Laudate omnes Gentes, op dat moment zat er ook een vrouw in de kerk die met ons mee zong, dit vond ik heel bijzonder. Die vrouw kwam weet ik veel waar vandaan en kan gewoon met ons mee zingen. Het is natuurlijk wel een andere taal dan Nederlands, maar toch vond ik het mooi, dat een vrouw die je niet kent met je mee zingt. Zo zie je maar dat muziek, zoals Anneke vertelde, een universele taal is :).

Na een lange tocht, ben ik, en nog meer mensen helemaal uitgeteld… heb hoofdpijn en ben super moe. Op naar het volgende hotel dus, lekker douche en zo…

Nadat iedereen zich weer heeft geïnstalleerd, gingen we eten. Ik had nog steeds hoofdpijn en van de soep werd ik al een beetje misselijk, maar ik ben toch maar verder gaan eten, dan maar niet zoveel eten. Het eten was ook iets minder uitgebreid dan ons vorige hotel.

Ik heb nog een nieuw toetje uitgevonden ;) doordat ik de Jelly Belly (ja zo noem ik het maar) waar overigens geen smaak aan zat, volgens Matty, en de mouse, met koffiesmaak wat ik niet lustte, door elkaar had geprakt… het smaakte zowaar nog wel ;) maar de volgende dag stond het niet op het menu ;-P hihi. Zoals jullie wel gemerkt hadden was de hoofdpijn weer over, eten doet dus toch nog goed!

Donderdag 2 april

Na een heerlijke nacht slapen, kan ik er weer helemaal tegenaan… schreef ik zaterdag nog dat ik al te veel foto’s heb gemaakt en dat ik hoopte dat ik het met het kaartje redde. Vandaag is mijn camera kapot gegaan en daar baal ik enorm van :( :( :(

We begonnen vandaag op de tempelberg. We hadden super geluk het was nog niet zo druk dus konden we snel doorlopen. Eerst gingen we naar het gedeelte van de Moslims, je loopt dan een houtenbrug over (dat is tijdelijk) vanaf die houtenbrug kon je ook op de Klaagmuur kijken. Voordat we dit mochten betreden, werden we eerst gecontroleerd, of we niets gevaarlijks bij ons hadden en Bijbels zijn ook verboden, op het gedeelte van de Moslims. Daar gingen we dus als eerste naar toe en liepen zo rond en kwamen later in op het Joodse gedeelte, waar we dus weer gecontroleerd werden. Zo kwamen we op het tempelplein voor de Klaagmuur, de mannen en vrouwen worden hier gescheiden, dit word gedaan zodat de mannen niet worden afgeleid door de schoonheid van een vrouw. De mannen hebben wel een veel groter gedeelte, dan de vrouwen. Ook mag je op het plein, bij het gedeelte van de Moslims in ieder geval, niet laten zien dat je verliefd bent.

Bij de Klaagmuur was het ook feest want er waren een aantal jongetjes die hun Bar-mitswa deden. Toen wij later ergens in een straat liepen kwam een hele feestvierende familie door de staat dansen, lopen, zingend en musicerend.

We zijn weer in heel veel kerken geweest, dus ik weet niet meer precies alles, wat waar bij hoort. We zijn o.a. in de Heilige grafkerk geweest, hier kan je de berg en het graf aanraken, waarvan ze zeggen dat Jezus daar gekruisigd is en begraven. Ikzelf heb dit niet gedaan, omdat het voor mij niet zoveel zegt, omdat aan te raken. Het is wel bijzonder om hier te zijn, alleen zoals ik al eerder schreef, is het door alles erom heen, heel anders dan het ooit was. Maar toch blijft het bijzonder dat ik hier loop.

We mochten na het eten even winkelen of wat voor onszelf doen in de soeks. Edith, Jan, Albrecht, Sija, Marja en ik waren ook een stukje in het overdekte gedeelte gegaan. Alleen moesten we weer op een bepaalde tijd terug zijn omdat we toen weer verder gingen. Die tijd was al bijna aangebroken en we waren nog ergens midden in de soek En waar moeten we nu heen?! Na even zoeken en vragen zij we er toch uitgekomen op dezelfde plek als we er in gingen, hoe we zijn gelopen heb ik echt geen idee van, want voor mij gevoel, zijn we toch zo gelopen dat we niet op dezelfde plaats zouden uitkomen. Maar ja maakt ook niet zoveel uit… we zijn er in ieder geval uitgekomen en nog op tijd ook!

We gingen ook naar de kerk waar Maria ligt begraven en daarna gingen we naar de st. Petrus Gallicantu en het Cenakel. Het st. Petrus Gallicantu zijn drie kerken onder elkaar en in de onderste kerk was de kelder waar Jezus voor één nacht gevangen zat, in het huis van Kajafas.

De avond hadden we een lichttoer en zijn toen over de markt gelopen. Hier zie je heeeeel veeeel Joodse mannen die boodschappen doen, voor de vrijdag en zaterdag. Het ziet er letterlijk en figuurlijk zwart van de mensen, ze dragen natuurlijk ook allemaal zwarte kleding…
Het was wel gaaf zo’n markt ook al waren het veel al dezelfde kraampjes: vis, koekjes, groente/fruit, koekjes, dadels/noten, koekjes, brood etc. etc. de een schreeuwde nog harder dan de ander op zijn koopwaar te verkopen.

Na de markt nog even op de Olijfberg geweest en uitgekeken over de stad in het donker met duizenden lichtjes…

Vrijdag 3 april 2009

Vandaag gingen we als eerste naar de menora, bij Kinret als ik het goed onthouden heb. Er was gelukkig maar één groep toeristen. De laatste dagen hebben we steeds geluk gehad, dat het rustig is.

Op de menora staat de geschiedenis van Israël uitgebeeld en daar kregen we uitleg over.

Toen we daar klaar waren gingen we op weg naar Yad Vashem, hier is een museum (Holocaust museum) over de geschiedenis van de Joden voor de oorlog tijdens de oorlog en daarna. Dit was erg indrukwekkend, dat kan je niet beschrijven dat moet je echt zelf gezien hebben!!! Omdat te begrijpen. Iedereen was ook erg onder de indruk.

Eerst lieten ze een film zien van hoe de joden leefden voor de oorlog (vrolijk en samen) en dan liep je verder en zag je wat er allemaal gebeurd was… dat hoef ik hier niet allemaal te gaan vertellen, want dat weet iedereen wel ongeveer. Het museum liep zigzaggend en had verschillende hoeken waar in er uitleg werd gegeven. Alles wat ik op school heb geleerd over de oorlog werd hier meer werkelijkheid voor mij…

Toen we buiten waren hadden we een mooi uitzicht, even bij komen van al dat verschrikkelijke wat je binnen hebt gezien. We gingen verder, nu weer met de gids, naar het offergebouw, zo noem ik het maar hoor. Het was gebouwd zoals een altaar eruit ziet. Binnen brand een vuur en staan de namen op de vloer geschreven van concentratiekampen.

Uiteindelijk kwamen we bij de nagedachtenis van de kinderen. Hier was het pikkedonker, doordat ik niets kan zien in het donker stond ik te wachten, om achteraan te sluiten. Maar Heimen nam mij mee aan de hand en leidde mij zo weer verder, (zo voelen mij cliënten zich dus ook!! Krijg steeds meer bewondering voor ze!!!)
Maar goed even terug naar het begin. Het was dus pikkedonker, de namen van de kinderen die omgekomen zijn worden opgelezen en dat zijn er een heleboel… Het leek net of je in een heelal liep, met allemaal sterren om je heen.
Eigenlijk is het gemaakt met spiegels en twee kaarsjes, de spiegels zijn op een bepaalde manier neergezet waardoor het lijkt als of je allemaal kaarsjes om je heen ziet…

Na de lunch gingen we naar een diamant slijperij, dit was puur commercieel, wel interessant maar dan wel om heel snel door te lopen… Als extraatje reden we vandaag een stukje van de weg die naar Bethlehem gaat. Tot we bij een grens kwamen van de Palestijnen toen zijn we om gedraaid.

We gingen op weg naar Eim Karem, bron van de wijngaard. Hier zijn we in twee kerken geweest… op de plaats waar Maria en Elisabeth elkaar ontmoeten en waar Johannes geboren is. Lucas 1 : 39 e.v. Ik heb hier verder eigenlijk niet zoveel over te vertellen.

We waren op tijd weer terug, zo konden we nog even naar het hotel om ons op te frissen en warme kleding aan te trekken… we gingen nog naar de Klaagmuur om te kijken hoe de Sabbat wordt ingeluid.

Erg bijzonder zoveel Joden bij elkaar. Tegen de muur psalmen en teksten op zeggend… Onderweg zag ik ook joden lopen die de Thora aan het lezen waren, gewoon lopend op straat!!!
We bleven hier ongeveer een halfuurtje en gingen toen weer naar het hotel, wel een heel andere weg, want de weg die we normaal namen gaat dicht op sabbat, je mag dan namelijk niet werken, je mag ook geen foto’s maken, maar dit werd door toeristen wel stiekem gedaan…